دندانپزشـــــــــــکیDENTISTRY
 
قالب وبلاگ

اگر شما هم از آن عده افرادی هستید که از خشکی دهان رنج می برید، باید بدانید که خشکی دهان به خودی خود یک بیماری نیست، بلکه معمولا به عنوان یک عارضه حاصل از بیماری های دیگر اتفاق می افتد. این بیماری ها و یا اتفاقات باعث می شوند که ترشح بزاق کم یا قطع شود و به دنبال آن دهان خشک گردد....

بزاق، دهان را مرطوب می کند و به شما کمک می کند تا مزه غذاها را بهتر احساس کنید. در ضمن بزاق یک عامل ضدپوسیدگی است. بزاق ذره های غذا و پلاک میکروبی را تا حدی از روی دندان ها پاک می کند و به خنثی کردن اسید باکتری هایی که در دهان ایجاد شده کمک می کند و به این ترتیب جلوی عوامل پوسیدگی زا را می گیرد.

اگر بزاق دهان شما کم شده، دندان ها و لثه های شما در معرض بیماری قرار می گیرند. در ضمن خطر ابتلا به بعضی بیماری های دهانی مثل برفک در شما افزایش پیدا می کند و تغذیه شما به خاطر اینکه مزه غذاها را به خوبی درک نمی کنید، تحت تاثیر قرار می گیرد. همه اینها دلایل خوبی هستند که اگر دچار خشکی دهان هستید، این حالت را به خوبی بشناسید و به دنبال رفع آن باشید.

علت ها را بشناسید

خشکی دهان ممکن است به دلیل های گوناگونی اتفاق بیفتد که بعضی از این دلیل ها عبارت اند از:

عوارض جانبی داروها: مصرف بسیاری از داروها ممکن است دهان شما را خشک کند. داروهای ضدافسردگی، ضدحساسیت ها و ضددردها از این گروه اند. در افراد مسن که به صورت روزانه داروهای بیشتری را مصرف می کنند، خشکی دهان به دنبال مصرف این داروها، شیوع بیشتری دارد.

عوارض بیماری های گوناگون: بعضی از بیماری ها ممکن است عوارضی مثل خشکی دهان را ایجاد کنند. دیابت، کم خونی، آرتریت روماتویید، فشارخون بالا و ایدز از جمله این بیماری ها هستند. بعضی از بیماری ها هم خود غدد بزاقی را هدف می گیرند و باعث کم شدن بزاق می شوند. بیماری شوگرن (بیماری خودایمنی علیه غدد بزاقی) و اوریون از این گروه اند.

کم آبی: کم آبی بدن یک اتفاق شایع مخصوصا در روزهای گرم و پرتحرک است. در این روزها، اگر احساس کردید دهان تان خشک شده، این علامت را جدی بگیرید و مقدار زیادی آب بنوشید تا مایعات از دست رفته را جبران کنید. شرایط دیگری مثل تب، تعریق بیش از حد، استفراغ، اسهال و ... ممکن است به کاهش آب بدن منجر شود و در علامت آشکاری مثل خشکی دهان بارز گردد.

رادیوتراپی: خشکی دهان عارضه جانبی شایع رادیوتراپی ناحیه سر و گردن است.

دنبال نشانه ها بگردید

هرچند خشکی دهان خود علامت و عارضه یک بیماری دیگر است اما برای تشخیص خود خشکی دهان، علامت ها و نشانه هایی وجود دارد. اگر شما با این نشانه ها درگیر هستید، ممکن است دچار خشکی دهان شده باشید:

تشنگی مداوم

حس سوزن سوزن شدن و سوزش دهان و به خصوص زبان

سرخی زبان

زخم های دهانی و گوشه لب ها

اشکال در بلع

اشکال در درک مزه ها

گلودرد

بوی بد دهان

اشکال در سخن گفتن

خشکی بینی

خشکی و ترک خوردگی لب ها

افزایش غیرعادی پوسیدگی ها و بیماری های لثه

عدم تحمل دندان مصنوعی

عفونت های قارچی مکرر دهان

دنبال درمان باشید

خشکی دهان معمولا به دنبال مصرف دارو یا حادث شدن یک بیماری اتفاق می افتد، بنابراین در صورت امکان باید با پزشک خود مشورت کرده، نوع داروی خود را تغییر دهید و یا شرایط بیماری خود را بهبود بخشید. برای رفع علامت های خشکی دهان باید به نحوی دهان خود را مرطوب نگه دارید و یا میزان ترشح بزاق خود را افزایش دهید. این راهکارها به مرطوب ماندن و یا افزایش بزاق شما کمک می کنند:

مرتب آب بنوشید تا دهان تان مرطوب بماند. همیشه با خود یک بطری آب داشته باشید و هراز گاهی دهان تان را خیس کنید. هنگام خواب یک شیشه آب کنار رخت خواب تان بگذارید.

مکیدن آب نبات یا یک تکه یخ به تحریک غدد بزاقی شما کمک می کند. بهتر است آب نبات های بدون قند را انتخاب کنید تا دندان هایتان دچار پوسیدگی نشوند.

آدامس های بدون قند بجوید.

از دهان شویه های بدون الکل استفاده کنید.

از خوردن خوراکی های خشک و پرنمک مثل نان خشک، بیسکوییت ها و چیپس ها خودداری کنید. خوراکی ها و نوشیدنی های بسیار شیرین هم انتخاب های خوبی نیستند.

از مصرف نوشیدنی های الکل دار و یا کافئین دار خودداری کنید. چای و قهوه باعث زیاد شدن ادرار، از دست رفتن بیشتر آب بدن و خشکی دهان می شوند.

سیگار نکشید.

اگر خشکی دهان دارید، لب ها و لثه های شما هم کم آب و خشک و تحریک پذیر هستند. برای رفع خشکی لب تان از مرطوب کننده های لب و برای جلوگیری از زخم شدن لثه ها هم از مسواک های نرم استفاده کنید.

به داد دندان ها برسید

پوسیدگی دندان ها از عوارض شایع و خطرناک خشکی دهان است و اگر دهان شما خشک است دندان های شما بسیار آسان تر دچار پوسیدگی می شود. مراقب دندان هایتان باشید و حتما روزانه (روزی دو بار و هر بار لااقل ۴ دقیقه) مسواک بزنید. نخ دندان کشیدن روزانه را فراموش نکنید. هر ۶ ماه یک بار برای ویزیت نزد دندانپزشک بروید. از فرآورده های فلوراید مثل دهان شویه ها و خمیردندان های فلوراید دار برای افزایش مقاومت دندان هایتان استفاده کنید. فرآورده هایی به نام بزاق مصنوعی در بازار وجود دارند. در صورت امکان برای مرطوب نگه داشتن بیشتر دهان تان از آنها استفاده کنید.

 

[ دوشنبه دوازدهم تیر 1391 ] [ 11:58 ] [ دکتر محمد زمانی ]

دندان ها مرواریدهای بدن شناخته شده اند و در معیارهای زیبایی شناختی چهره انسان، سفیدی ودرخشان بودن دندان ها، عامل مهم و تعیین کننده ای محسوب می شود. ممکن است سفیدی دندان ها درجات گوناگونی از بسیار سفید تا سفید متمایل به زرد داشته باشد، این طیف از رنگ دندان ها از نظر عموم پذیرفته و قابل قبول است.اما وجود تغییر رنگ هایی در زمینه هایی به غیر از سفید، به خصوص در دندان های پیشین افراد، ناراحت کننده و غیر قابل قبول است. عوامل گوناگونی در ایجاد تغییر رنگ های دندانی دخیل هستند. شاید بتوانیم با شناخت این عوامل، از ایجاد بعضی از آنها و در نتیجه تغییر رنگ های دندانی پیشگیری کنیم.

چای دوست دارید؟

آیا شما از گروه چای خورهای حرفه ای هستید؟ قهوه چطور؟ روزی چند لیوان؟

چای، قهوه و تمام خوراکی های رنگی از مهمترین تیرهایی هستند که هدف دندان را نشانه رفته اند و عامل موثر تغییر رنگ دندان ها هستند. نوشابه های رنگی، میوه ها و سبزی های رنگ دار مانند توت فرنگی، گیلاس، هویج و حتی سیب دندان ها را رنگ می کنند. اگر سفیدی دندان هایتان را می پسندید و دوست ندارید به این راحتی آنرا از دست بدهید، کمتر چای و قهوه بنوشید. بعد از خوردن خوراکی های رنگی هم دهانتان را آب بکشید.

امان از دست تنباکو

دست به جیب می بری، پاکت سیگار، یک نخ بلند و باریک، آتش می کنی، و دودش را می بلعی. خداحافظ سلامت، خداحافظ لثه های سالم من و خداحافظ دندان های سفید و زیبا. مصرف همه گروه های دخانیات اعم از سیگار، قلیان، پیپ و تنباکوی جویدنی دندان ها را تیره می کند.

وقتی دندان ها مریض می شوند

اگر در تشکیل و شکل گیری مینا و عاج دندان در دوران جنینی اختلالی اتفاق بیافتد، ممکن است مینا و یا عاج دچار تغییر شکل و تغییر رنگ شوند. بیماری های عمومی بدن و شرایط وابسته به آنها هم ممکن است در رنگ دندان ها اثر بگذارد.مثلا بیمارانی که به دلیل سرطان در ناحیه سر و گردن رادیوتراپی یا شیمی درمانی شده اند ممکن است در دندان هایشان تغییر رنگ هایی ایجاد شود. بعضی از عفونت ها در زنان باردار نیز می تواند بر روی جوانه دندان های جنین اثر منفی گذاشته و موجب تغییر رنگ آنها در آینده شود.

تاثیر داروها

بعضی از داروها می توانند در ساختمان دندان ها نفوذ کرده و به صورت داخلی و عمیق دندان ها را رنگ کنند. برای مثال تجویز و استفاده از آنتی بیوتیک های تتراسیکلین و داکسی سیکلین در کودکان زیر هشت سال ممنوع است زیرا باعت تغییر رنگ در دندان های این کودکان می شود. و یا مثلا دهانشویه کلرهگزیدین نیز در صورت مصرف طولانی و مداوم می تواند رنگ دندان ها را تغییر دهد.

این قافله عمر

به ازای گذشت سال های طولانی، مینای دندان های ما به تدریج نازک شده و از روی دندان حذف می شود. لایه زیرین مینا که به دهان باز می شود عاج است. عاج لایه ای با ته رنگ زرد است و نیز به خاطر خلل و فرج زیاد روی آن، رنگدانه های زیادی بر آن رسوب می کند و به مرور این دندان ها دچار تیرگی می شوند.

پوسیدگی ها

پوسیدگی رنگ دندان ها را تغییر می دهد. پوسیدگی های اولیه به صورت لکه های سفید گچی رنگ روی دندان ها ظاهر می شوند اما به مرور زمان و با پیشرفت پوسیدگی ، رنگ دندان ها در منطقه پوسیدگی قهوه ای یا سیاه خواهد شد. از طرفی اگر عاملی باعث شود که مینای دندان نازک شده یا حذف شود، به دلیل ظاهر شدن عاج در سطح دندان، رنگ دندان به سمت زرد متمایل خواهد شد. مثلا در افرادی که به طور مداوم محتویات معده و اسید معده آنها به دهانشان باز می گردد و این اسید باعث حذف مینا از روی دندان می شود.

مراقب باشید دندان هایتان ضربه نخورند

ضربه هایی که به دندان های شیری وارد می شوند ممکن است به جوانه زیرین دندان دائمی انتقال یافته و موجب تغییر رنگ در دندان دائمی رویش نیافته شوند. از طرفی ضربه وارد شده به دندان های دائمی رویش یافته هم ممکن است آنها را دچار تغییر رنگ کند. ضربه به دندان ها باعث ایجاد خونریزی در آنها شده و این خونریزی باعث رسوب یون های سولفید آهن در لوله های عاجی دندان می شود و رنگ دندان به رنگ آبی- سیاه تغییر می کند.

پیشگیری

عادت هایتان را تغییر دهید، مصرف عادتی سیگار و تنباکو و همچنین مصرف زیاد چای و قهوه را کنار بگذارید و بعد از خوردن مواد رنگی دهانتان را بشویید.

حداقل روزی یک بار به شیوه ذرست مسواک بزنید. اما توجه کنید از مسواک های زبر استفاده نکنید و دندان هایتان را محکم مسواک نکنید چرا که این عوامل خود باعث تغییر رنگ دندان ها می شوند.

و اما درمان

برای درمان تغییر رنگ های دندانی راه های متفاوتی وجود دارد که کاربرد هر کدام از این روش ها بسته به نوع و شدت تغییر رنگ متفاوت است.

درباره تغییر رنگ های خارجی و سبک دندانی، استفاده از جرمگیری و برساژ در مطب دندانپزشکی بسیار مفید و کاربردی است. اما اگر تغییر رنگ ها داخلی و در ساختمان دندان اتفاق افتاده باشد، روش بلیچینگ (سفید کردن دندان ها) و یا در مواردی روکش کردن دندان مطرح می شود. بلیچینگ ممکن است در داخل مطب دندانپزشکی انجام شود و یا مواد و قالب لازم برای آن بیمار تحویل داده شود تا شب در هنگام خواب از آن استفاده کرده و به مرور زمان رنگ دندان ها روشن تر شود

[ سه شنبه ششم تیر 1391 ] [ 8:51 ] [ دکتر محمد زمانی ]

چرا عصب‌کشی دندان دردناک است؟

حتما برای شما هم پیش آمده که دندان‌تان را عصب‌کشی کرده باشید و اگر چنین تجربه‌ای را داشته باشید، خوب می‌دانید که گاهی این کار بسیار دردناک است و تا چند روز پس از آن درد دارید. می‌دانید چرا؟

دکتر ناهید اخلاقی، متخصص درمان ریشه دندان و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد به این سؤال پاسخ می‌دهند.

 

چرا بعضی‌ها می‌گویند بعد از عصب‌کشی دندان‌شان اصلا درد نکشیده‌اند، ولی بعضی دیگر درد شدیدی را تجربه کرده‌اند. این به خود دندانپزشک مربوط است یا به جنس دندان؟

در درمان ریشه دندان، احتمال درد وجود دارد، ولی مدت و شدت آن متفاوت است. دندان‌هایی که قبل از درمان ریشه، به ضربه حساس بوده‌اند و یا به دلیل از بین رفتن عروق و اعصاب شان در اثر آلودگی میکروبی، مراحلی از عفونت را با خود دارند، احتمال درد در آنها پس از درمان ریشه بیشتر است. در عین حال، احتمال ایجاد درد برای دندان‌هایی که این شرایط را نداشته باشند نیز وجود دارد.

به ‌طور کلی به دلیل آن که در درمان ریشه، فضای داخل ریشه‌ها (کانال) با وسایل مخصوص و ضدعفونی‌کننده‌ها تمیز می‌شوند واگر عروق و اعصاب از بین نرفته باشند، در روند درمان در حد فاصل انتهای ریشه با فضای اطراف آن، این عروق و اعصاب دچار پارگی می‌گردند‌ و به دلیل التهاب ناشی از این پارگی یا التهاب ناشی از گسترش آلودگی‌ها و یا در صورت وجود عفونت، ناحیه بسیار حساس و دردناک می‌شود و این دندان در تماس آسان با سطح مقابل‌اش قرار می‌گیرد که لازم است در مورد دندان‌های کرسی (جونده) حتما در شروع درمان، این سطوح تا حدی کوتاه گردند.

در غیر این صورت درد تداوم خواهد داشت، چون مدام این تماس زودرس، در هنگام ضربه یا قرار گرفتن دندان‌ها روی هم، موجب تحریک ناحیه انتهای ریشه و ایجاد درد خواهد شد.

 

پس کمی درد پس از درمان ریشه طبیعی است؟

بله. معمولا این درد طی روزهای اول پس از درمان طبیعی است و به مرور زمان کاهش می‌یابد. روند کاهش درد در بیماران و حتی در دندان‌های مختلف یک فرد بنا به شرایط خاص دندان متفاوت است و حتی بسیاری از بیماران ابراز می‌کنند که پس از درمان ریشه دردی نداشته‌اند.

 

اگر طولانی‌تر شد، چه‌طور؟

اگر درد در طی زمان طولانی با همان شدت و وضعیت روزهای اولیه وجود داشته باشد (که البته احتمال‌اش کم است) یا آنکه شرایط نسبت به قبل بهتر باشد، ولی درد با درجاتی نسبتا بالا تداوم یابد، لازم است بررسی‌های کلینیکی و رادیوگرافی به ‌طور کامل صورت گیرد.

 

با درد دندان چه کنیم؟

به دلیل طبیعی بودن احتمال بروز درد پس از درمان ریشه، جهت پیشگیری یا کاهش درد، مصرف مسکن‌های ضدالتهابی غیرکورتونی (ایبوبروفن، ژلوفن و از این قبیل) نیم ساعت قبل از شروع درمان ریشه یا بلافاصله پس از این درمان و ادامه دادن آن به مدت 24 ساعت بعد از درمان، به میزان زیادی موثر است. در دردهای بسیار شدید مصرف این مسکن‌ها کمک زیادی به کاهش درد می‌نماید.

البته این داروها حتما باید توسط دندانپزشک معالج تجویز شوند و از مصرف خودسرانه آنها و آنتی‌بیوتیک‌ها باید خودداری کرد.

 

آیا در همه موارد نیاز به درمان مجدد ریشه وجود دارد؟

خیر. در همه موارد نیاز به درمان مجدد وجود ندارد. متمایز نمودن درد طبیعی از غیرطبیعی ضروری است. فقط زمانی درمان مجدد صورت می‌گیرد که درمان در نمای رادیوگرافی، ناکامل یا ضعیف به نظر آید. در عین حال، احتمال وجود کانال‌های اضافی، پرکردگی‌های کوتاه یا بلند و ضعیف ریشه نیز ممکن است نیازمند درمان مجدد باشند که تشخیص آن با دندانپزشک و در صورت ضرورت مشاوره با متخصص درمان‌های ریشه دندان است.

در شرایطی که درد بیمار تداوم یابد، لازم است وضعیت درمان ریشه، وجود ترک، ناراحتی‌های بافت لثه اطراف دندان، گیر غذایی احتمالی، بلند بودن سطح پانسمان و یا دندان و پرکردگی و تماس زودرس آن با سطح مقابل بررسی شود.

 

شما چه توصیه‌ای برای کاهش درد پس از خارج شدن از مطب دندانپزشکی دارید؟

ابتدا قبل از شروع درمان از دندانپزشک‌مان در مورد شرایط اولیه دندان و نیز احتمال بروز درد و تورم از لحاظ مدت و شدت و طبیعی بودن آن سوال نماییم (معمولا همکاران ما توضیحات لازمه را قبل از درمان می‌دهند). حتی کتابچه‌های مختصر و مفیدی در مورد درمان ریشه توسط انجمن اندودنتیست‌های ایران چاپ شده است که همه می‌توانند از آن استفاده نمایند.

نیم ساعت قبل و یا بلافاصله پس از درمان ریشه از مسکن‌های ضدالتهابی تجویز شده توسط دندانپزشک استفاده شود. به این ترتیب احتمال بروز درد بسیار کاهش می‌یابد.

با توجه به آن که درمان ریشه از جمله درمان‌های پیچیده دندانپزشکی است و علت آن نیز پیچیدگی آناتومیکی ساختمانی ریشه دندان است، لذا دندانپزشک نیز از لحاظ داشتن ابزارهای لازمه و تجربه و توانایی جهت درمان مناسب، خود را مورد ارزیابی قرار می‌دهد و در صورت لزوم بیمار را به متخصصان درمان ریشه معرفی می‌نماید.

تهیه مصاحبه : محمد فرح بخش

 

[ پنجشنبه چهارم خرداد 1391 ] [ 9:23 ] [ دکتر محمد زمانی ]
 جرم دندان چیست؟


اگر پلاك میكروبی هر روز و یا در مراحل اولیه از سطح دندان تمیز نشود، املاح موجود در بزاق و مواد غذایی برآن رسوب نموده و منجر به ایجاد جرم دندان كه سخت می باشد، می گردد. جرم با مسواك زدن پاك نمی شود و با عمل جرم گیری توسط دندانپزشك برداشته می شود.


چگونه می توان از آماس لثه جلوگیری كرد؟

با رعایت بهداشت دهان و دندان به كمك وسایلی چون مسواك، خمیر دندان و نخ دندان و برداشتن پلاك میكروبی آماس لثه بوجود نمی آید. در صورتی كه پلاك تبدیل به جرم شده باشد، جرم گیری توسط دندانپزشك توصیه می گردد.


آیا جرم گیری به دندان صدمه می زند؟

خیر، جرم دندان علاوه بر اینكه برای لثه و بافتهای نگهدارنده دندان مضر می باشد محلی نیز برای تجمع و تكثیر میكروبهای پوسیدگی زاست. با عمل جرم گیری تعداد این میكروبها دردهان به مراتب كمتر می شود. با برداشته شدن جرم، بیمار ممكن است با زبانش حس كند كه دندانش خالی شده است. این احساس همراه با مقداری حساسیت به سرما یا گرما (بعد از جرم گیری) این تصور غلط را تقویت نموده است كه شاید دندانهایش در حین جرم گیری تراش خورده باشند، در صورتی كه مكانیزم دستگاه جرم گیری لرزشی بوده و قادر به تراش نمی باشد.


علت حساسیت دندان به سرما بعد از جرم گیری چیست؟
دندان دارای حس بوده و در ناحیه طوق بسیار حساس تر می باشد. وجود جرم بر طوق دندان به علت ضخامتی كه دارد به عنوان یك عایق حرارتی عمل می كند و یا به عبارت دیگر جلوی حس دندان را می گیرد. با برداشته شدن آن بدیهی است كه دندان بهتر متوجه تغییرات حرارتی می گردد، ضمناً بر اثر وجود جرم لثه پرخون و متورم شده و با عمل جرم گیری التهاب آن فروكش می كند لذا مقدار بیشتری از دندان نسبت به حالتی كه قبلاً آماس لثه وجود داشته در دهان دیده می شود و این خود باعث احساس بیشتر تغییرات حرارتی می گردد. حساس شدن به سرما را می توان به احساسی كه بدن انسان بعد از استحمام دارد، تشبیه نمود. حساسیت به سرما همیشه و اغلب به وجود نمی آید و در صورت ایجاد، گذرا و موقتی بوده و جای هیچگونه نگرانی ندارد.

آیا دندان بعد از جرم گیری لق می شود؟
خیر، با تجمع تدریجی جرم بر دندان، لثه و به دنبال آن مقداری از استخوان نگهدارنده دندان تحلیل می رود. در حقیقت دندان به این دلیل قبلاً لق شده، ولی به علت انباشتگی و یكپارچگی جرم و چسبیده شدن دندانها به هم توسط آن، این حالت درك نشده و با برداشته شدن جرم كشف می گردد و بیمار آن را منتسب به عمل جرم گیری می داند. یك ضرب المثل می گوید « جلوی ضرر را از هركجا بگیری، منفعت است». لق شدن دندان منوط به تحلیل استخوان و انساج نگهدارنده دندان بر اثر جرم و پلاك میكروبی است.

آیا جرم گیری درد دارد؟
خیر، موردی برای بیحس كردن دندان به هنگام جرم گیری وجود ندارد. جرم گیری یا توسط قلم های دستی و یا با دستگاه صورت می گیرد. نوك قلم دستگاه جرم گیری دارای لرزش و نوساناتی می باشد كه با زدن ضربه های بسیار كوتاه بر جرم، آن را پاك می كند و دندان را نمی تراشد، آب دستگاه علاوه بر تمیز كردن و شستشو، دندان را نیز خنك می كند.

جرم گیری را هر چند وقت باید انجام داد؟

بسیاری از اشخاص با یكبار جرم گیری و رعایت همیشگی بهداشت دهان و دندان ممكن است تا مدتها نیازی به جرم گیری دوباره نداشته باشند. بدیهی است كه هر گونه كوتاهی در رعایت اصول بهداشت دهان به تجمع دوباره جرم منجر خواهد شد. ضمناً بعضی از بیماران به علت دارا بودن بزاقی با ویژگی های خاص از نظر میزان ترشح و تركیب، بسیار مستعد به تشكیل جرم هستند، ضمناً استعداد به بیماری های لثه در برخی از خانواده ها بیشتر می باشد. به این گروه از بیماران توصیه می گردد جرم گیری در تناوب زمانی كوتاه تری انجام شود.


آیا استفاده از خمیر دندانهای ضد جرم مفید می باشد؟

خیر، جرم با مسواك و خمیر دندان پاك نمی شود و برای این منظور از دندانپزشكان باید كمك گرفت، ضمناً خمیر دندانهایی كه به عنوان ضد جرم معرفی شده اند دارای مقادیر زیادی از مواد ساینده بوده و فقط رنگ و لكه های رسوب نموده بر دندان را كه زنگ( Stain) نام دارد، تمیز می كنند و استفاده همیشگی از آنها توصیه نمی گردد. این خمیردندانها، بعلت دارا بودن مواد ساینده زیاد،ایجاد خراشهای بسیار ظریف بر سطح دندانها نموده و زمینه را برای تجمع و چسبندگی بیشتر پلاك میكروبی فراهم می آورند

 

[ دوشنبه بیست و یکم فروردین 1391 ] [ 11:51 ] [ دکتر محمد زمانی ]

 


مكیدن شست» یا انگشت، یكى از عادات رایج دوران كودكى است. این رفتار براى كودكان خردسال كاملاً طبیعى و عادى است، ولى اگر بعد از 6 سالگى باز هم كودك مبادرت به مكیدن شست كند، نیاز به درمان و رسیدگى دارد، زیرا موجب به هم ریختگى ردیف دندان ها، فك و آرواره مى شود.

پژوهش ها نشان مى دهند حدود 75 درصد كودكان خردسال (تا یك سالگى) مُشت یا انگشتان خود را در دهان مى گذارند و مى مكند. انجام این كار براى این گروه سنى از كودكان آرامش بخش، سرگرم كننده و لذت بخش است. به طور معمول، كودكان زمانى مبادرت به مكیدن انگشت خود مى كنند كه یا خسته اند، یا ناراحت اند و یا حوصله شان سر رفته است.

 

علت مكیدن شست

انگشت مكیدن طبیعى ترین پاسخ كودك هنگام رویارویى با فشار روانى، اضطراب و مشكلات هیجانى - امنیتى است. روان شناسان معتقدند براى درمان این رفتار در كودكان زیر 6-5 سال نباید عجله كرد، زیرا بسیارى از این گونه عادت ها به تدریج و با افزایش سن كودك كاهش مى یابند و به كلى از بین مى روند.

اما اگر كودك 7 ساله اى نتواند این عادت خود را ترك كند، والدین و اطرافیان او باید درصدد درمان او برآیند، زیرا ترك چنین عاداتى در سال هاى بعد (نوجوانى) بسیار دشوارتر مى شود. در صورتى این عادت را در زمره اختلال بررسى مى كنند كه تا سنین 16-12 ادامه داشته باشد. مطالعات نشان مى دهند كه در حدود 15 درصد كودكانى كه از 5 سالگى به بعد انگشت خود را مى مكند، دچار مشكلات عاطفى - هیجانى ناشى از ورود به مدرسه و دوره پیش دبستانى هستند. بیشتر این كودكان شدیداً به پدر و مادر و اطرافیان شان وابسته و متكى هستند.

زمانى كه كودك سعى مى كند رفتار مكیدن انگشت خود را تغییر دهد، والدین و اطرافیان او باید از این تصمیم او استقبال كنند و با حمایت ها و تشویق هاى خود او را كمك و یارى نمایند. حمایت روانى براى كودك امنیت پدید مى آورد و باعث مى شود كه كودك در ناملایمات و سختى ها از خود مقاومت بیشترى نشان دهد.

 

عوارض ناشى از مكیدن شست

مكیدن انگشت بعد از 6 سالگى مى تواند مشكلات جدى در زمینه دندان ها، لثه و آرواره به وجود آورد. مك زدن هاى با فشار كودك به شست یا انگشتش در طول روز و شب، موجب جلو آمدگى دندان ها و ناهنجارى هاى استخوان فك او مى شود. دندان هاى ردیف بالا به سمت بیرون كشیده مى شوند و دندان هاى ردیف پائین نیز به سمت داخل دهان كج مى شوند.

اما سؤال بسیارى از والدین این است كه چگونه مكیدن یك انگشت كوچك مى تواند موجب ناهنجارى شدید آرواره شود؟

علت آن است كه استخوان بندى كودك تا قبل از 8 سالگى بسیار نرم و شكل پذیر است. متأسفانه زمانى كه كودك به مدت طولانى انگشتش را مى مكد، در شكل ظاهرى آرواره خود تغییر به وجود مى آورد. اگر كودكى نتواند عادت شست مكیدن خود را تا قبل از آن كه دندان 

هاى دائمی ردیف جلویى او در نیامده ترك كند، ممکن است در مدت چند ماه فك و آرواره او آسیب جدى ببیند.

علاوه بر آن، مكیدن شست یا انگشت مى تواند موجب نارسایى هاى كلامى (تلفظ اشتباه حرف هاى «ف» و «و»)، اختلال در جویدن، نوك زبانى صحبت كردن، اختلالات گفتارى (مثل لكنت زبان ، مِن مِن كردن و...)، خرخر كردن و باز ماندن دهان كودك شود. از آن جایى كه بعد از چند سال مكیدن انگشت ، حالت آرواره و صورت كودك دچار به هم ریختگى مى شود، بر خودپنداره او نیز تأثیرى منفى خواهد داشت.

 

شیوه هاى درمان

بهترین زمان براى ترك عادات و مشكلات رفتارى كودكان (و از جمله مكیدن انگشت) هنگامى است كه خانواده (والدین كودك و اعضاى خانواده) تغییر و تحولى در پیش رو نداشته باشند و در آرامش خاطر به سر برند. مثلاً قصد تغییر منزل، تغییر مهد (یا مدرسه)، تولد نوزاد جدید، مسافرت، متاركه، فوت اقوام و... را نداشته باشند.

یكى از ساده ترین روش هاى رفتار درمانى كه بیشتر پدر و مادر و مربیان نزدیك كودك مى توانند با استفاده از آن عادت مكیدن شست در كودكشان را كاهش دهند، آن است كه ابتدا یك ماه درباره موضوع و علت قطع این عادت با كودك صحبت كنند. سپس نمودارى از پیشرفت كودك تهیه كنند و به وسیله چسباندن عكس هاى عروسكى، ستاره ها و كارت هاى آفرین بر روى آن، روند بهبودى كودك را نشان دهند. خوب است كه این نمودار بر روى دیوارى در دسترس كودك قرار گیرد و والدین از خود او براى چسباندن برچسب ها كمك بگیرند. در مرحله بعد، سعى كنند پایان هر هفته پاداش و جایزه اى براى ترك این عادت به كودك بدهند. جایزه مى تواند رفتن به پارك، تماشاى فیلم مورد علاقه كودك، یا بازى كردن با كودك باشد. در نظر داشته باشید ترك عادت در صورتى كه كودك با شما همكارى و همراهى نماید، بسیار آسان تر و راحت تر است. شما مى توانید از نظرات كودك در این ضمن استفاده كنید و به او اجازه دهید كه برچسب ها، ستاره ها و یا حتى نوع جایزه اش را خودش انتخاب كند.

روش دیگرى كه براى ترك مكیدن انگشت (شست) به كار مى رود آن است كه در طول روز ماده اى تلخ (البته بهداشتى ) به نوك انگشت كودك مى مالند تا كودك از به دهان گذاشتن انگشتش امتناع ورزد، و در طول شب نیز دستكش یا جورابى تمیز به دست هاى كودك مى كنند، تا مانع از این كار كودك شوند.

زمانى كه كودك سعى مى كند رفتار مكیدن انگشت خود را تغییر دهد، والدین و اطرافیان او باید از این تصمیم او استقبال كنند و با حمایت ها و تشویق هاى خود او را كمك و یارى نمایند. حمایت روانى براى كودك امنیت پدید مى آورد و باعث مى شود كه كودك در ناملایمات و سختى ها از خود مقاومت بیشترى نشان دهد. مثلاً والدین مى توانند با كودك بازى كنند، براى او كتاب بخوانند، با یكدیگر كاردستى بسازند و... . در این زمینه پدر و مادر مى توانند با ذوق و خلاقیت خود فرآیند ترك عادت را براى كودكشان هرچه آسان تر و راحت تر كنند. گروهى از والدین سعى مى كنند با تذكرهاى پى در پى خود این عادت را از سر كودك بیندازند. در حالى كه براى حذف عاداتى مثل مكیدن شست باید ابتدا علت اصلى این رفتار را پیدا كرد و آن گاه با از بین بردن آن درصدد بهبودى كودك برآمد. در موارد بسیارى، مكیدن انگشتان ناشى از نیاز كودك به آرامش و امنیت است. بدین منظور پدر و مادر و مربیان كودك مى توانند با استفاده از روش هاى زیر به كودك كمك نمایند تا بر این مشكل خود غلبه كند.

- هیچ گاه سعى نكنید براى ترك عادت كودك بر او فشار آورید، زیرا ممكن است موجب تقویت و تشدید عادت در او شود.

- به كودك كمك كنید تا روش هاى مقابله با تنش ها و فشارهاى روانى را یاد بگیرد، مثلاً با شما صحبت كند، به ورزش بپردازد، با دوستش صحبت كند و...

- سعى كنید دست هاى كودك را به نوعى مشغول نگه دارید. ( نقاشى بكشد، كاردستى بسازد، مجسمه هاى سفالى درست كند و....)

- شنیدن داستانى شیرین، ماجرایى افسانه اى و خاطره اى از دوران كودكى، موجب تسلى و آرامش خاطر كودك هنگام خواب مى شود.

- تماس بدنى (مثل نوازش كردن) موجب آرامش، امنیت و آسودگى كودك مى شود و او را از اضطراب و نگرانى رها مى سازد. سعى نكنید با مسخره كردن و شرمنده كردن كودك او را مجبور به ترك عادت كنید، زیرا این گونه رفتارها موجب خودكم بینى و احساس بى ارزشى در كودك مى شود.

- سعى كنید عواملى را كه موجب آزار روحى كودك مى شود، از بین ببرید.

- زمانى كه كودك انگشتش را مى مكد، با او بازى نكنید، او را بغل نگیرید و به او توجه نكنید. اما زمانى كه انگشتش را از دهانش 

درآورد، به او توجه كنید و او را نوازش كنید.

- انگشت مكیدن رفتارى ناخودآگاه است. پدر و مادر مى توانند با اشاره اى كوچك، كودك را نسبت به این حركت خود آگاه كنند.

- زمانى كه كودك انگشتش را مى مكد، او را جلوى آیینه ببرید.

- سعى كنید هیچ گاه دچار احساس ناكامى و شكست نشوید، زیرا این رویه را به فرزندتان نیز منتقل خواهید كرد.

-

 

[ پنجشنبه چهارم اسفند 1390 ] [ 11:44 ] [ دکتر محمد زمانی ]



در حال حاضر اغلب مردم از مضرات و آثار مخرب سيگار بر سيستم تنفسي و قلب و عروق آگاه هستند. با اين حال مصرف انواع دخانيات اثرات مخربي براي دهان و دندان دارد كه اغلب پيش از ديگر عوارض بروز مي‌كنند و مي‌تواند مشكلاتي را براي فرد مصرف‌كننده و اطرافيان وي ايجاد كند ومردم اطلاعات چنداني از آنها ندارند يا نسبت به آنها كم توجه هستند.

افزايش پوسيدگي دندان‌ها: به دنبال مصرف سيگار ميزان ترشح بزاق كاهش مي يابد. از آنجا كه بزاق نقش كليدي در شستشوي دندان‌ها و جلوگيري از پوسيدگي دارد با كاهش ترشح آن ريسك پوسيدگي در دهان فرد افزايش مي‌يابد. اين مساله در مورد اطرافيان فرد مصرف‌كننده نيز صدق مي‌كند و بخصوص مي‌تواند باعث افزايش پوسيدگي دندان‌هاي كودكان شود.

بوي بد دهان: با كاهش ترشح بزاق ميكرب‌هاي بي‌هوازي در دهان تكثير شده و باعث ايجاد بوي ناخوشايند ناشي از فساد مواد غذايي در دهان مي‌شوند. براي جلوگيري از اين عوارض علاوه بر كاهش مصرف سيگار، توصيه مي‌شود كه فرد دهان خود را به طور مرتب با آب يا آب نمك رقيق شستشو دهد. چندين بار در روز مسواك بزند و از آدامس‌هاي بدون شكر استفاده كند. اين آدامس‌ها ترشح بزاق را افزايش داده و مي‌توانند تا حدي از اين عوارض بكاهند.

زرد شدن دندان‌ها: مصرف انواع دخانيات باعث نفوذ مواد حاصل از سوختن تنباكو به ساختار ميناي دندان شده و رنگ دندان را تغيير مي‌دهد. استفاده از پودرهاي سفيدكننده دندان توصيه نمي‌شود، زيرا اين پودر‌ها حاوي مواد ساينده شديد هستند و در حقيقت با برداشتن سطح دندان آن را سفيد مي‌كنند. بهتر است به طور مرتب از خميردندان‌هاي استاندارد سفيدكننده استفاده شود يا براي سفيد كردن دندان‌ها به دندانپزشك مراجعه شود.در اين مورد بهتر است به جاي سفيد كردن دندان در يك جلسه در مطب از روش سفيد كردن دندان در خانه استفاده شود كه با كمك دندانپزشك و همكاري بيمار طي چند هفته انجام مي‌شود. در اين روش دندانپزشك حاملي پلاستيكي براي دندان‌هاي فرد مي‌سازد و بيمار ژل سفيدكننده را توسط حامل پلاستيكي روي دندان‌ها قرار مي‌دهد. هرچند اين روش ممكن است چند هفته طول بكشد اما اغلب نتيجه آن ماندگارتر است.

افزايش سرطان دهان: مخاط دهان انسان تحمل تماس طولاني‌مدت با دود سيگار را ندارد. مصرف سيگار احتمال مبتلاشدن به انواع سرطان دهان را بشدت افزايش مي‌دهد كه اغلب اين سرطان‌ها از نوع بدخيم هستند. كاهش مصرف سيگار تنها راه پيشگيري از اين مساله است.

[ چهارشنبه بیست و ششم بهمن 1390 ] [ 8:14 ] [ دکتر محمد زمانی ]

شما هم حتما دوست نداريد يک روز دختر کوچولو يا پسر کوچولوي شما پيش شما بيايد و بگويد دندان‌هايش را کرم خورده و سياه شده است. پوسيدگي‌هاي دندان‌هاي کودکان معمولا از عمق شيارهاي عميق دندان‌هاي عقبي‌ آغاز و باعث مي‌شود در صورت بي‌توجهي به پوسيدگي‌هاي وسيع منجر شود. ولي دندانپرشک مي‌تواند براي دندان‌هاي کودک شما کاري انجام دهد. فيشور سيلانت يا مهر موم کردن شيار دندان، روشي که از پوسيدگي دندا‌ن‌هاي کودک شما جلوگيري مي‌کند و در عين حال فقط به اندازه يک جلسه زمان مي‌برد.


شيار درماني يا فيشورسيلانت، يکي ديگر از روش‌هاي افزايش مقاومت دندان و پيشگيري از پوسيدگي تا مدت طولاني‌تر (10 تا 15 سال) مي‌باشد. در اين روش از مواد هم‌رنگ و رقيق و رزيني براي مهر و موم کردن شيار‌هاي عميق و منافذ دنداني در سطح جونده که بيش از 70 درصد پوسيدگي‌ها از آنجا آغاز مي‌شود، استفاده مي‌گردد. در شيار درماني دندان‌ها ابتدا بروساژ و تميز شده -و بدون تراش و يا با تراش بسيار کم -تميز و خشک شده و توسط نور دستگاه مواد سيلانت در يک جلسه سفت و محکم مي‌شود. انجام شيار درماني نبايد مانع از مسواک زدن و نخ کشيدن لاي دندان‌ها شود. بهترين سن براي شيار درماني بين 6 تا 12 سال و در مورد دندان‌هاي آسياي شيري و دايمي ‌تازه رويش يافته صادق مي‌باشد.

 

فيشورسيلانت يعني چه؟

سطح رويي دندان يا همان سطح جونده در دندان‌هاي عقب محلي است که جويدن با آن صورت مي‌گيرد. اگر در دهان خود يا کودک‌تان به دقت نگاه کنيد، متوجه مي‌شويد که اين سطح در دندان‌هاي خلفي سطح صافي نيست و پر از فرورفتگي و شيار است. بسياري از اين شيارها به قدري باريک و عميق هستند که گفته مي‌شود که حتي يک موي مسواک هم نمي‌تواند به عمق آن برسد و تميز کردن آنها بسيار مشکل است. همين امر موجب مي‌شود که اين مناطق محل بسيار مناسبي براي تجمع پلاک ميکروبي و خرده‌هاي غذايي باشد. در نتيجه پوسيدگي هم در بيشتر موارد، در همين محل‌ها خود را نشان مي‌دهد. يک روش خوب جلوگيري از پوسيدگي در دندان‌هاي کودکان، اين است که اين شيارها (شيارهاي عميق دندان‌هاي خلفي دايمي‌ کودکان) را به وسيله ماده چسب مانندي مي‌پوشانند. در نتيجه قسمت‌هاي رويي دندان‌ها، سطح صافي پيدا مي‌کنند و بروز پوسيدگي در اين محل‌ها کاهش مي‌يابد. به اين روش در دندانپزشکي فيشور سيلانت گفته مي‌شود. فيشور به معني شيار و سيلانت به معني پوشاندن است. بنابراين فيشور سيلانت يعني: پوشاندن شيارهاي دندان.در فارسي آن را مهر وموم کردن شيار دندان‌ها مي‌نامند.


روي صندلي دندانپزشکي

براي شروع کار، ابتدا دندانپزشک بايد دندان مناسب براي فيشور سيلانت را پيدا کند. اين کار به طور معمول در دندان‌هاي دايمي‌عقبي کودکان که تازه رويش يافته‌اند، شيارهاي عميقي دارند و هيچ پوسيدگي در آنها وجود ندارد، انجام مي‌گيرد. در ابتداي کار دندان مورد نظر تميز و خشک مي‌شود. سپس مايع اسيدي روي سطح شيارهاي دندان گذاشته شده و بعد از آن، اين شيارها با ماده چسب مانندي پر مي‌شوند. اين ماده اغلب نوعي کامپوزيت مايع (ماده ترميمي‌سفيدرنگ) است که در بسياري موارد بعد از قرار دادن روي سطح دندان به وسيله نور سفت مي‌شود. حالا دندان ما سطح صاف و بدون شياري دارد که تميز کردن آن بسيار ساده بوده و ميزان پوسيدگي در آن کم خواهد شد. کل مراحل فيشور سيلانت بسيار ساده، بي‌درد و سريع انجام مي‌گيرد و در بيشتر موارد سال‌ها دوام دارد. اما اين دندان‌ها بايد همانند ساير دندان‌ها، هرچند وقت يک بار به وسيله دندانپزشک کنترل شوند تا اگر نيازي به درمان‌هاي ديگر باشد، به وسيله وي انجام پذيرد.

 

فرار از پوسيدگي دندان

با فيشور سيلانت، سدي را ميان باکتري‌ها (عامل اصلي پوسيدگي) و ميناي دندان ايجاد مي‌نماييم. اين سد باعث مي‌شود باکتري‌ها و عوامل مخرب آن نتوانند دندان را از بين ببرند. با کمک اين روش مي‌توان زندگي در دوره کودکي را بدون پوسيدگي دنداني امکان‌پذير ساخت. معمولا داخل شيارهاي عميق دندان‌ها بيشترين گير غذايي رخ مي‌دهد و پوسيدگي دندان‌ها از همان‌جا آغاز مي‌شود. اين روش شما شيارها را کم‌عمق‌تر مي‌کنيد و احتمال پوسيدگي در آن را کاهش مي‌دهيد.

 

مواد هم‌رنگ دندان

خيلي از والدين از اين نکته در هراس‌اند که مسدود کردن شيار دندان‌ها جويدن را مختل نکند. در پاسخ بايد گفت که مسدود کردن شيار دندان‌ها روي همه دندان‌ها انجام نمي‌شود. شيارها که دره‌اي‌شکل هستند و باعث گير غذايي مي‌شوند مي‌توانند مسبب پوسيدگي‌هاي دنداني باشند بنابراين دندانپزشکان فقط اين شيارها را مسدود مي‌کنند ولي اگر شيارهاي دندان‌هاي کودک شما کم‌عمق باشد و يا دهانه بازي داشته باشد که به فرار مواد غذايي کمک کند، لازم نيست به وسيله مواد پوشاننده شيار مسدود شود. نکته ديگر اينکه مواد هم‌رنگ دندان براي پوشاندن شيارهاي دندان‌ها استفاده مي‌شوند بنابراين هيچ اشکالي در زيبايي دندان‌ها به وجود نمي‌آورند.

 

[ سه شنبه بیست و پنجم بهمن 1390 ] [ 8:37 ] [ دکتر محمد زمانی ]
 

                   

فلورايد يكي از عناصر معدني موجود در طبيعت است كه در محيط بصورت يون فلورايد باقي نمانده و بصورت فلورين يافت مي شود.
بي ترديد فلورايد يكي از عوامل بسيار مهم در كنترل و پيشگيري از پوسيدگي دندان، هم در كودكان و هم در نوجوانان بوده است. مطالعات وسيع نشان داده است كه خواص ضد پوسيدگي فلورايد به روشهاي مختلفي اعمال مي گردد:
1- افزايش مقاومت نسج دندان به پوسيدگي
2- كاهش پتانسيل پوسيدگي زايي پلاك دندان

 

بطور كلي دو روش استفاده از فلورايد وجود دارد: (روش سيستميك ـ روش موضعي)
روش سيستميك:
1) فلورايد آب آشاميدني
مناسب ترين و ايده آل ترين روش پيشگيري از پوسيدگي مي باشد. ميزان اپتيمم آن براي كاهش پوسيدگي 0.7 تا 1.2 PPM ( برحسب آب و هواي منطقه) است. در نواحي گرم مقدار مصرف روزانه آب نوشيدني بالاتر بوده و طبعاً فلورايد آن بايد پايين تر باشد و برعكس. مقادير بالاتر فلورايد آب، دندانها را بدشكل مي سازد وآب اينگونه مناطق بايد دفلوريده شود. افراد در مناطقي كه فلورايد آب آنها كمتر از ميزان اپتيمم است. بايد مكمل فلورايد دريافت دارند.
2) مكمل فلورايد
به شكل قرص و قطره مي باشد و فقط براي كودكاني كه غلظت فلورايد آب آشاميدني آنها كمتر از حد مجاز مي باشد، با توجه به سن كودك، تحت نظر دندانپزشك تجويز مي گردد.

 
روش موضعي:
1) فلورايدتراپي توسط دندانپزشك
دندانپزشك محلول، ژل يا وارنيش هاي تغليظ شده فلورايد را براساس ريسك و شدت پوسيدگي بكار مي برد. فلورايد تراپي حرفه اي در افراد فاقد پوسيدگي و يا داراي پوسيدگي خفيف، هر 6 ماه يكبارانجام شده و در پوسيدگيهاي متوسط و شديد، فواصل مصرف آن كمتر مي باشد. پس از فلورايد تراپي به مدت 30 دقيقه به كودك اجازه خوردن و نوشيدن نبايد داده شود.

2) فلورايدي كه توسط خود بيمار استفاده مي شود:
خمير دندانهاي حاوي فلورايد
دهانشويه هاي فلورايد

خمير دندانهاي حاوي فلورايد: بي شك، شايعترين و وسيع ترين روش استفاده از فلورايد موضعي، خميردندان مي باشد. توصيه مي شود در كودكان بالاي 3 سال از اينگونه خمير دندانها استفاده شود. اين خميردندانها در كودكان زير 6 سال بايستي با نظارت والدين و با احتياط مصرف شود. [به اندازة يك نخود (Pea Size )]

دهانشويه هاي فلورايد: مصرف اين دهانشويه ها در كودكان زير 6 سال، بعلت عدم توانايي در كنترل رفلكس بلع توصيه نمي شوند، مگر اينكه استفاده سيستميك فلورايد مورد نظر باشد.
استفاده از دهانشويه ها در موارد پوسيدگيهاي متوسط و يا براي افراد با ريسك بالاي پوسيدگي توصيه ميگردد. در بيشتر مطالعات، دهانشويه 2/0 درصد سديم فلورايد به شكل هفتگي و 05/0 درصد سديم فلورايد بصورت روزانه (قبل از خواب و پس از مسواك دندانها) تجويز مي گردد.

 

استفاده از ميزان بالاي فلورايد به شكل سيستميك، مشابه هر داروي ديگر عوارضي را در پي خواهد داشت، بويژه در كودكان، مصرف سيستميك فلورايد بايد با احتياط باشد.
علائم مسموميت حاد با فلورايد، تهوع، استفراغ ودرد شكم مي باشد.

مسموميت مزمن(فلوروزيس دنداني): عبارت است از جذب مقادير اضافي فلورايد در طي يك دوره طولاني زمان تكامل دندانها و عامل اصلي آن مصرف آب آشاميدني حاوي مقادير بالاي فلورايد در نوزادان و كودكان طي 6 سال اول زندگي است.
در خفيف ترين شكل: فلوروزيس خال يا لكه هاي كوچك سفيد مات روي ميناي دندانها است و با شدت گرفتن آن لكه ها قهوه اي شده و به تدريج فرورفتگي ايجاد مي شود.

 

 

[ شنبه پانزدهم بهمن 1390 ] [ 21:35 ] [ دکتر محمد زمانی ]

 

ایمپلنت پین های باریکی هستند که از تیتانیوم خالص سازگار ساخته شده که درون استخوان فک گذاشته می شود.

دندان متحرک، قابل اتصال به این ایمپلنت ها هستند. حدود 3 تا 6 ماه زمان لازم برای رشد و ترمیم استخوان اطراف ایمپلنت است.

هنگام انتخاب ایمپلنت میزان استخوان در دسترس، میزان استحکام استخوان و زمان گذاشتن ایمپلنت در نظر گرفته می شود. اگر استخوان کافی برای گذاشتن ایمپلنت در دسترس نباشد می توان در شرایط خاص مقداری استخوان برگرفته از نقاط دیگر پیوند زد.همچنین بر حسب میزان سختی استخوان انواع پیچ دار و بدون پیچ ایمپلنت انتخاب می شود. ایمپلنت می تواند بلافاصله پس از از دست رفتن دندان و کشیدن آن یا پس از زمان طولانی ترمیم، جایگزین شود. شکل ایمپلنت مانند ریشه دندان طبیعی است. پس از از دست رفتن دندان در صورت عدم جایگزینی سریع با ایمپلنت امکان تحلیل استخوان و کاهش توانایی جویدن و کج شدن دندانهای کناری است. اگر گذاشتن با تاخیر ایمپلنت پیشنهاد می شود ایمپلنت های کوچکتر و استوانه ای به دلیل در دسترس بودن استخوان کمتر استفاده می شود.

مکان گذاشتن ایمپلنت و نوع سیستم مناسب تنها بوسیله معاینه ای که دندانپزشک انجام میدهد با در نظر گرفتن سایر شرایط قابل بیان است. میزان حجم و دانسیته استخوان فک، تعداد و موقعیت و استحکام دندانهای طبیعی فرد، شرایط لثه، شرایط و تعداد دندانهای فک مقابل از عوامل مهم حین معاینه است.

در چه مواردی از ایمپلنت استفاده می شود:

1- فاصله بین دندانهای جلو در اثر از دست رفتن یک دندان بطوری که دندانهای مجاور آن طبیعی باشند.

از دست رفتن دندان می تواند به دلیل پوسیدگی، بیماری لثه و یا تصادفات باشد. اگر دندان در منطقه زیبایی باشد علاوه بر زیبایی سلامتی دندان نیز متاثر می شود. فاصله طولانی بی دندانی باعث رویش دندانهای فک مقابل به این فاصله و جابجایی دندانهای بالا و پایین و از دست رفتن اکلوژن مناسب می شود. عمل جویدن نیز متاثر شده و مفاصل فک پایین در طولانی مدت دردناک می شود.

درمان:

* بریج سه واحدی که مستلزم قربانی کردن دو دندان سالم مجاور است.

* بریجی که به دندانهای مجاور چسبیده ولی عمر آن محدود است.(Maryland Bridge)

* بریج تنها تاج دندان را جایگزین می کند ولی ریشه را جایگزین نمی کند و نیروهای جویدن به استخوان زیرین منتقل نمی شود و و در طول زمان حجم و ارتفاع استخوان کاهش می یابد .

ایمپلنت درمان بهتری است چون هم دندانهای کناری تراش نمی خورند و هم بطور کامل ساختار دندان حفظ می شود و نیروهای جویدن به استخوان منتقل می شود و حجم استخوان بدون تغییر می ماند.

2- فاصله زیاد بین دندان ها در اثر از دست رفتن یک یا بیش از یک دندان بطوری که دندانهای مجاور آن طبیعی باشند.

فاصله بیشتربین دندانها همان اثرات ازدست رفتن یک دندان را بصورت شدیدتر نشان می دهند. عدم زیبایی، مشکلات پخش نیروی جویدن ، درد در مفاصل فک پایین و مشکلات تکلمی از موارد مورد شکایت بیماران می باشد.

درمان:

* بریج های چند واحـدی ( با تراش دندان های پایه کناری ) که تعـداد دندان های پایـه باید متنـاسب با طول بی دندانی باشد.

* پارسیل متحرک که مشکلات تکلمی، جویدن و اجتماعی ایجاد می کند.

* بریج ها یا روکشهای ساپرت شونده با ایمپلنت به تنهایی یا در ترکیب با دندان طبیعی.

3- زمانی که یک یا بیش از یک دندان از انتهای هر قوس دندانی از دست رفته باشد و تنها یک سمت، دندان طبیعی باشد.

از دست دادن دندانهای قوی در عقب قوس دندانی که وظیفه جویدن و آماده کردن غذا برای هضم دارند باعث آسیب به حرکات جویدن می شود. دندانهای باقیمانده به سمت فضای خالی حرکت می کنند و تماس بین دندانها از دست می رود. همچنین دندانهای قوس مقابل نیز به طرف فضا حرکت می کنند و مشکلات مفاصل فک پایین نیز رخ می دهد.

درمان:

درمان فکهای انتهای آزاد سخت می باشد چون تنها در یک سمت دندان وجود دارد.

* پارسیل متحرک فک بالا یا پایین. پارسیل ممکن است به عنوان جسم خارجی احساس ناخوشایندی ایجاد و مشکلات تکلمی و جویدن ایجاد نماید.

* ایمپلنت به عنوان دندان پایه دوم بریج. در حالیکه پایه اول دندان طبیعی است، یا اینکه بریج کلا بوسیله ایمپلنت در هر دو طرف ساپرت شود.

4- زمانی که کلیه دندانهای یک یا هر دو فک از دست رفته باشد.

بی دندانی کامل فک بالا و پایین با هم یا به تنهایی منجر به مشکلات بسیار زیادی می شود. جویدن و صحبت کردن از مشکلات اصلی بیماران بی دندان می باشد. از آنجا که دندان ها که عامل ساپرت عضـلات صورت هستند دیگر وجود ندارد، بیمار حالت صورت مسنی خواهد داشت.

درمان:

* پروتز کامل متحرک. با وجودی که اکثر بیماران مشکلی از لحاظ گیر پروتز در فک بالا به دلیل نیروی مکشی در کام ندارند ولی مشکلات تکلمی و جویدن همچنان باقی است. عدم گیر یا ثبات پروتز فک پایین مشکل اساسی بیماران بی دندان می باشد و با گذشت زمان و تحلیل بیشتر استخوان بدتر هم می شود که تا حدودی با ریلاین پروتز و گذاشتن آستر تا مدتی برطرف می شود. ریلاین کردن متعدد منجر به لق شدن شدید پروتز و سخت تر شدن صحبت کردن و جویدن می شود.

* ایمپلنت بعنوان ثبات دهنده پروتز کامل. برای مثال میله ای که به دو یا چهار ایمپلنت وصل است و باعث گیر مناسب پروتز می شود حتی شش یا هشت ایمپلنت می تواند بعنوان پایه های پروتز ثابت شود.

امروزه می توان حجم کم استخوان را طی عمل بازسازی در شرایط خاص برای پذیرش ایمپلنت آماده ساخت.

بیماری های انعقادی خونی، متابولیک، مخاطی و استخوانی، فاصله کم بین دندان، یا موقعیت نامناسب دندانهای فک بالا و پایین از عوامل محدود کننده در گذاشتن ایمپلنت می باشد.

- کلیه افراد بالغی که دوران رشد را به پایان رسانیده اند، می توانند ایمپلنت بگذارند.

- افراد سیگاری حداقل تا ماههای اولیه پس از گذاشتن ایمپلنت باید سیگار را ترک کنند.

- ایمپلنت مانند دندان طبیعی نیاز به رعایت بهداشت و مراقبت دارد.

[ جمعه چهاردهم بهمن 1390 ] [ 22:38 ] [ دکتر محمد زمانی ]

 

 

  -هرشش ماه يكبارجهت معاينه و بررسي روكش (يا روكش هاي)ساخته شده مراجعه نمائيد .

-در مورد هر گونه حساسيت دندانهاي پايه بعد از روكش كردن با پزشك خود مشورت كنيد اين حساسيت ممكن است مربوط به دندان زيرِ روكش يا دندانهاي ديگر غير مربوط به روكش باشد .

-حد فاصل روكش هاي به هم چسبيده را با استفاده از نخ و لوازم مخصوص اين كار تميز كنيد.كوتاهي در اين امر منجر به بيمار شدن لثه ها مي شود (تورم ،قرمزي ،خونريزي لثه ).در واقع بروز بيماري لثه يكي از مهمترين مسائلي است كه پس از روكش كردن پديد مي آيد .براي جلوگيري از اين مسئله ضروري است

از مسواك ،نخ دندان سوپر فلاس ،پروكسو براش (مسواك بين دنداني ) وهر چه دندانپزشك شما تجويز مي كند . بطور دائم استفاده شود .

-اگر احساس مي كنيد كه روكش شما بلند است و نقطه اي از آن با دندانهاي مقابلش در گيري داردسعي نكنيد با فشار آوردن اين بلندي را برطرف كنيد ،زيرا سبب شكستن چيني روكش مي شود .مراجعه به دندانپزشك و مطرح كردن مسئله ،چاره كار است

-به محض لق شدن روكش به دندانپزشك خود مراجعه كنيد .كوتاهي در اين امر (يعني نگه داشتن يك روكش لق در دهان و عدم مراجعه فوري براي چسباندن سريع آن )منجر به پوسيده و فاسد شدن كامل دندان زير روكش مي گردد(دندان نرم و پنيري شكل و دچار گنديدگي مي شود ).در اين زمينه مشكل اصلي نداشتن معاينات 6ماهه است.در معاينات 6 ماهه دندانپزشك با بررسي روكش از لق نبودن روكش شما را مطمئن مي سازد.

-در بسياري از موارد چيني روكش دچار شكستگي يا لب پريدگي مي گردد.اين حالت گرچه سبب زشت و نا زيبا شدن روكش مي گردد ولي معمولاًخطر ديگري براي سلامتي روكش يا بيمار ندارد . چاره كار در مواردي خارج كردن روكش و ارسال مجدد آن به لابراتوار سازنده و دربعضي موارد ترميم آن با مواد سفيددر داخل دهان و در مطب است .

-روكش نيز مانند هر وسيله يا سرويس ديگر طول عمر معيني دارد .پس از اين مدت لازم است روكش از جهات مختلف تحت بررسي قرار گرفته و در صورت لزوم تعويض شود

 

[ پنجشنبه سیزدهم بهمن 1390 ] [ 12:4 ] [ دکتر محمد زمانی ]

 

 

بسياري از افراد از بوي بد دهان رنج برده و از نظر روحي و اجتماعي داراي مشكلاتي مي‌باشند. عوامل متعددي در ايجاد بوي بد دهان نقش دارند كه به علت كثرت اين عوامل پيدا كردن علت واقعي بوي بد دهان مشكل و گاهاً غير عملي مي‌باشد.

علت بوي بد دهان يا خارج دهاني و يا داخل دهاني.

عمده‌ترين علل غيردهاني عبارتند از:
- بيماريهاي دستگاه تنفسي شامل: بيماريهاي سينوس ـ مخاط بيني، ناي و ريه‌ها.
- بيماريهاي دستگاه گوارش، گرسنگي و معده خالي و بوي ناشي از خوراكي‌ها، داروها و مشروبات.
- اختلالات غدد مترشحه داخلي در مواقع حاملگي، قاعدگي، يائسگي، بلوغ و ديابت.
- مسموميت ها و كمبود بعضي از ويتامين‌ها.
- سن و جنس.

بوي دهان در نوزادان معمولاً مطبوع بوده و با درآمدن دندانها و استفاده از مواد غذايي متنوع گاهاً نامطبوع مي‌گردد. با پيشرفت سن و بخصوص در هنگام پيري بوي دهان نامطبوع‌تر ميگردد كه شدت آن در زنان بيشتر است. در هنگام گرسنگي و خالي ماندن معده، گازهاي بد بوي روده از دهان متصاعد شده و باعث بوي بدي مي‌گردد كه با شستن دهان از بين نمي‌رود. همچنين نوع ميكروبهايي كه در معده بطور طبيعي وجود دارند در ايجاد بو، مؤثرند. در بيماري ديابت بوي استن از دهان استشمام مي‌گردد. در مواقع بالا رفتن اسيد اوريك و اورمي نيز بوي بد احساس مي‌گردد. به علت افسردگي عوامل ايجاد كننده بوي بد دهان بطور اختصار علل داخل دهاني آن توضيح داده مي‌شود. عدم رعايت بهداشت دهان باعث مي‌شودكه باقيمانده مواد غذايي بين دندانها گير كرده و بر اثر فعاليت ميكروبي تخمير و تجزيه شده و سبب بوي بد دهان گردد. در ايجاد گير غذايي علاوه بر عدم رعايت بهداشت دهان و وجود حفرات پوسيدگي، مرتب نبودن دندانها نيز نقش دارد. پوسيدگي اگر متوقف و يا معالجه نشود به پالپ دندان ( نسج نرم وسط دندان و در اصطلاح عاميانه عصب دندان) رسيده و باعث عفونت آنجا توسط ميكروبها شده و بوي بد و متعفني استشمام مي‌گردد. بين لبه آزاد لثه و دندان شيار لثه‌اي وجود دارد. در مواقع ابتلا به بيماريهاي لثه (پيوره)عمق اين شيار زياد شده و به آن پاكت (Pocket) گفته مي‌شود. اين پاكت محل مناسبي براي رشد و فعاليت ميكروبي بوده و ايجاد چرك و بوي بد مي‌كند. جرم دنداني به علت خلل و فرجي كه دارد نيز، محل مناسبي براي تجمع و فعاليت ميكروبي بوده و ممكن است بوي بد دهان را باعث شود و يا تشديد نمايد. نوع ميكروبهايي كه بطور طبيعي در حفره دهان زندگي مي‌كنند و همچنين كاهش ترشح بزاق و غليظ بودن آن در ايجاد بوي بد دهان ممكن است دخيل باشند. ترميم‌ها و پروتزهاي قديمي و غلط نيز به علت گير غذايي مي‌توانند ايجاد بوي نامطبوع نمايند. علاوه بر عفونت‌هاي دندان و مخاط دهان عفونتهاي لوزه در ايجاد بوي بد دهان نقش دارند. درمان بوي بد دهان شناسائي عامل بوجود آورنده و حذف آن مي‌باشد. در دندانپزشكي رعايت موارد بهداشت دهان و دندان و حذف عامل ايجاد كننده بسيار مورد توجه مي‌باشد.

     هرچه شما مي خوريد، برهواي بازدم شما تأثير مي گذارد. غذاهاي خاصي مثل سير و پياز باعث بوي بد مشخصي در تنفس شخص مي شود. وقتي غذا جذب سيستم گردش خون گرديد، به ريه ها منتقل مي شود، جايي كه دفع تنفسي انجام مي شود. مسواك زدن - نخ كشيدن و استفاده از دهانشويه فقط بطور موقت بو را از بين مي برد. بوها تا خذف كامل غذا از بدن وجود دارند. افراد تحت رژيم هاي غذايي ممكن است به دليل دفعات كمتر تغذيه دچار بوي بد دهان شوند. اگر شما بطور روزانه مسواك و نخ دندان استفاده نمي كنيد، ذرات غذايي باقيمانده در دهان باعث تجمع باكتريها شده و موجب بوي بد دهان مي شود. غذايي كه بين دندانها، روي زبان يا اطراف لثه جمع مي شود، فاسد شده و بوي بدي از خود به جا مي گذارد. دندانهاي مصنوعي كه بخوبي تميز نشده باشند نيز به دليل تجمع ذرات غذا و باكتريها ايجاد بوي نامطبوع مي نمايند. يكي از علائم هشدار دهنده بيماري پريودنتال(لثه) بوي بد دهان بطور مداوم و يا احساس مزه بد در دهان مي باشد. بيماري پريودنتال توسط پلاك دنداني ايجاد ميشود.پلاك دنداني لايه بيرنگ چسبنده اي است كه باكتريها بطور مداوم روي دندانها تشكيل مي دهند. باكتريها، سمومي ايجاد مي كنند كه باعث تحريك لثه ها مي شود. در مرحله پيشرفته بيماري، لثه ها، استخوان و ساير ساختارهايي كه از دندانها حمايت مي كنند، آسيب مي بينند. با چك آپ و معاينات مرتب دندانپزشكي، دندانپزشك مي تواند سريعاً بيماري پريودنتال را تشخيص داده و درمان نمايد. بوي بد دهان بواسطة خشكي دهان(گزروستومي) نيز ايجاد ميشود كه حالتي است كه جريان بزاق در دهان كاهش يافته است. بزاق براي تميز كردن دهان و برداشت ذرات مولد بوي بد ضروري است.خشكي دهان به دلايل مختلفي ايجاد مي شود. مصرف بعضي داروها، مشكلات غدد بزاقي و تنفس مداوم از دهان. اگر شما از خشكي دهان رنج مي بريد، دندانپزشك ممكن است براي شما بزاق مصنوعي تجويز كند يا پيشنهاد كند كه از شكلاتهاي بدون قند استفاده كنيد و ميزان مايعات مصرفي تان را افزايش دهيد. محصولات تنباكو نيز باعث بوي بد دهان، رنگ گرفتن دندانها، كاهش قدرت چشايي و تحريك بافتهاي لثه، ميشود. مصرف كنندگان تنباكو اغلب از بيماري پريودنتال رنج مي برند و بيشتر از سايرين در معرض خطر سرطان دهان مي باشند. اگر شما تنباكو مصرف مي كنيد، از دندانپزشكتان بخواهيد كه براي ترك اين عادت به شما كمك كند.

     بوي بد دهان ممكن است نشانة يك اختلال پزشكي مثل يك عفونت موضعي در دستگاه تنفس(بيني، گلو، ريه و راههاي هوايي)، سينوزيت مزمن، ترشحات پشت بيني، برونشيت مزمن، ديابت، اختلالات دستگاه گوارش، بيماري كبد و يا كليه باشد. اگر از نظر دندانپزشكتان دهان شما سالم است، شما ممكن است براي تعيين علت بوي بد دهان به يك متخصص يا پزشك خانوادگي ارجاع داده شويد.

     حذف بيماري پريودنتال و حفظ و تأمين سلامت دهان به نحواحسن جهت كاهش بوي بد دهان ضروري است. به منظور معاينه و تميز كردن دندانها بطور حرفه اي، ملاقاتهاي مرتب با دندانپزشك داشته باشيد. اگر تصور مي كنيد كه دائماً دچار بوي بد دهان هستيد، ليستي از غذاها و داروهايي كه مصرف مي كنيد، تهيه نمائيد. بعضي داروها ممكن است در ايجاد بوهاي دهان نقش داشته باشند. اگر بعد از آخرين ويزيت دندانپزشكي قبلي خود تا به حال، بيماري يا جراحي داشته ايد، به دندانپزشكتان اطلاع دهيد. روزي دو بار با يك خمير دندان فلورايددار دندانهايتان را مسواك كنيد تا ذرات غذا و پلاك حذف شود. زبانتان را نيز مسواك كنيد. روزي يكبار با استفاده از نخ دندان يا يك تميز كننده بين دنداني، بين دندانها را تميز كنيد. اگر پروتز متحرك داريد، شبها آنها را از دهان خارج سازيد و قبل از استفاده مجدد در صبح روز بعد، آنها را كاملاً تميز نمائيد. دهانشويه ها معمولاً اثر طولاني مدتي بر بوي بد دهان ندارند. اگر شما مجبور به استفاده مداوم از يك خوشبو كننده دهان هستيد تا بوي بد دهانتان را پنهان سازيد، حتماً نزد دندانپزشك برويد. اگر شما نياز بيشتري به كنترل پلاك داشته باشيد، دندانپزشك ممكن است به شما توصيه كند كه از يك دهانشويه ضد ميكروبي خاص استفاده كنيد. يك دهانشويه فلورايد همراه با مسواك و نخ دندان، مي تواند مانع پوسيدگي دندان گردد. اگر بوي دهان مربوط به بيماري لثه باشد، دندانپزشك تان ممكن است شما را نزديك متخصص بيماري هاي لثه، ارجاع دهد. بيماري لثه موجب مي شودكه بافت لثه از دندان جدا شده و پاكت ايجاد شود. وقتي اين پاكتها عميق باشد، فقط يك تميز كردن حرفه اي ميتواند باكتريها و پلاك تجمع يافته را حذف نمايد. گاهي درمانهاي وسيع تري نيز ضروري مي باشد

 

[ پنجشنبه سیزدهم بهمن 1390 ] [ 11:46 ] [ دکتر محمد زمانی ]

 

o        پرکردگیهای آمالگام مدت زمانی نیاز دارند که کاملاً سفت و سخت شوند بنابراین حداقل تا دو ساعت از خوردن غذا ( يا وارد كردن فشار زياد و محكم سائيدن دندان ها به هم ) با دندان تازه پرشده خودداري‌فرمائيد و تا 8 ساعت از سمت دیگر غذا خورده شود . پس از ترمیم حداقل 24 ساعت بعد جهت پالیش و صاف کردن زبریها و بلندی به مطب مراجعه شود.

 

o        پس از پر كردن دندان هنگامي كه بي حسي دندان تمام مي شود دردي شروع مي شود كه در بعضي مواقع نياز به مصرف يك يا دو مسكن براي تسكين دارد ،توجه داشته باشيد كه اين درد موقتي است و معمولا نياز به پيگيري جدي ندارد .در صورت تداوم درد و نياز به مصرف مكرر مسكن لازم است مطلب را با دندانپزشك خود مطرح نمائيد

 

o        دندان شما تا مدتي (سه تا پنج هفته )به سرما و گرما حساس است.حساسيت دندان به سرما و گرما هفته به هفته كمترمي شود نه روز به روز.

 

o        اگر حساسيت دندان شما درآغاز چندان زياد نبوده ولي با گذشت زمان حساسيت دندان بيشتر شده است دندان بايد از نظر نياز به عصب كشي بررسي شود .

 

o        در بعضي مواقع پوسيدگي دندان بقدري عميق مي باشد كه تا نزديكي عصب دندان رسيده است . درمواردي كه دندانپزشك احتمال آلودگي اتاق عصب را زياد بداند (دراصطلاح عموم پوسيدگي به عصب رسيده باشد )اقدام به درمان عصب كشي ( درمان ريشه ) مي نمايد .ولي در بعضي موارد با توجه به بعضي عوامل (مثل درد نداشتن دندان ، باز نشدن قطعي اتاق عصب پس از برداشت پوسيدگي ،دادن يك شانس براي حفظ حيات دندان و جلوگيري از كارهاي پر رفت و آمد و بالطبع پر هزينه عصب كشي دندانپزشك اقدام به ترميم و پر كردن مشروط دندان‌مي‌نمايدودرمان عصب كشي را مشروط به بروز دردهاي پيوسته و يا مكرر مي نمايد . لذا درچنين موارديكه دندان به صورت مشروط پرمي شودبايدانتظارمسئله دردبعدي رادرنظرداشته باشيد .

Ø      به طور خلاصه در اين گونه پر كردگي ها چنانچه دچار درد يا مشكلات ديگر گرديديد ، اقدام به عصب كشي خواهد شد، در صورتيكه درد بوجود نيايد ،دندان با همان ترميم و پر كردن انجام شده به عملكرد طبيعي خود ادامه خواهد داد. از اين گونه دندان ها ساليانه راديوگرافي تهيه نمائيد .

 

Ø     

Ø      -دوام يك پر كردگي به چند عامل بستگي دارد :

 

Ø      +وسعت وعمق پر كردگي و كلفتي يا نازكي ديواره هاي سالم دندان كه در اطراف پر كردگي وجود دارد .(دندانهای ترمیم شده مقاومت و استحکام کمتری نسبت به دندانهای طبیعی دارند بنابراین خوردن غذاهای سفت و شکننده با آن خصوصاً در تر میمهای بزرگ نظیر پسته ، فندق ، یخ ، ته دیگ ، استخوان ، شکلاتهای سفت ، آب نبات و... مجاز نمیباشد زیرا باعث شکستن ترمیم یا دیواره های باقیماندۀ دندان میگردد)

 

Ø      +رعايت بهداشت دهان و دندان (دندانهای ترمیم شده می توانند مجداً پوسیده شوند بنا براین رعایت بهداشت دهان و دندان نظیر مسواک زدن و کشیدن نخ دندان ومصرف دهان شويه الزامیست )

 

Ø      +نوع تغذيه(از نظر مصرف مواد غذايي شيرين وغذاهاي سفت )

 

Ø      +رابطه دندانها با يكديگر( در موارديكه تعدادي از دندانهاي آسيا از دست رفته باشند فشارهاي جويدن بيشتر به دندانهاي جلو منتقل شده و احتمال شكستن يا كنده شدن ترميم بيشتر مي شود .

Ø      در موارديكه لبه دندانهاي جلو توسط مواد همرنگ ترميم گردد احتمال شكستن در اثر خوردن مواد غذايي سخت خيلي زياد است ).

 

Ø      +دقت و مهارت دندانپزشك .

 

Ø      +نوع ماده پر كننده (سفيد يا نقره اي ، شركت و كشور سازنده مواد )

 

Ø      +عادات بيمار (مثل دندان قروچه ،روي هم فشردن دندانها به طور ناخود آگاه ) 

 

Ø      + كسانيكه دندان هاي خود را با مواد سفيد و همرنگ ترميم مي نمايند لازم است بهداشت دهان بهتر و كامل تري داشته باشند مرتب از نخ دندان استفاده کرده و مواد قندي و شيرين كمتري در طول شبانه روز مصرف نمايند

 

[ پنجشنبه سیزدهم بهمن 1390 ] [ 11:39 ] [ دکتر محمد زمانی ]

 

 

                              شاید انسان‌های چندین نسل قبل از ما بیش از ۳۲ تا
                              دندان داشتند،‌اما با تغییر شرایط محیطی و دگرگون
                              شدن رژیم‌های غذایی و کوچک شدن فک‌ها،‌امروزه حتی جا
                              برای ۳۲ تا دندان هم در دهان باقی نمانده است. با
                              تغییر این شرایط، دندان‌هایی به‌نام دندان‌های عقل،
                              مظلوم و فراموش شده و گاهی بی‌جا و مکان مانده‌اند.
                              دندان‌های عقل از سنین حدود ۱۸ سالگی به بعد در دهان
                              شروع به رویش پیدا می‌کنند. تعداد دندان‌های عقل۴
                              عدد است و در هر طرف فک‌های بالا و پائین در
                              انتهایی‌ترین نقطه از دهان یکی از آنها باید رویش
                              پیدا کنند. اما نکته جالب این است که در بعضی افراد
                              ممکن است یک،‌دو و یا هیچ‌کدام از دندان‌های عقل
                              وجود نداشته باشند. به عبارتی اگر حدود بیست‌وچهار،
                              پنج سالتان شد و هنوز دندان عقلی در دهانتان نداشتید
                              باید به دندان‌پزشک مراجعه کنید تا با گرفتن یک
                              رادیوگرافی، تکلیف را معین کند: آیا دندان عقلی وجود
                              ندارد و یا اینکه دندان‌های عقل به‌دلیل عدم وجود
                              فضای کافی،‌ در دهان رویش نیافته و به صورت باقی
                              مانده‌اند. دندان‌های عقل نهفته ممکن است به‌صورت
                              بالقوه، منبعی برای ایجاد کیست‌های فکی و یا تومورها
                              باشند، بنابراین گروهی از دندان‌پزشکان توصیه
                              می‌کنند که این دندان‌ها حتما به کمک جراحی‌، از فک
                              خارج شوند و گروه دیگری نیز معتقدند که می‌توان به
                              شرط پیگیری‌های مرتب و انجام رادیوگرافی‌های کنترل،
                              هر۶ماه یک‌بار،‌این دندان‌ها را تا زمانی که
                              علامتی ندارند،‌در دهان نگهداشت. دندان‌های عقلی که
                              فضا برای رویش در دهان پیدا می‌کنند ممکن است به‌طور
                              کامل و در جای صحیح خود رویش یابند اما اگر فضای
                              کافی برای رویش کامل این دندان‌ها وجود نداشته باشد
                              ممکن است به‌صورت نیمه نهفته رویش پیدا کنند و نیز
                              ممکن است این دندان‌ها به‌صورت افقی و یا مورب نیز
                              در دهان ظاهر شوند.

                              آیا دندان عقل باید کشیده شود؟
                              مانند بسیاری از تئوری‌های دیگر پزشکی،‌این سوال هم
                              جواب قاطعی ندارد و چندین اما و اگر سر راه آن است.
                              دندان عقلی که در یک فک بزرگ و جادار، رویش کاملی
                              پیدا کرده است و به خوبی و با توجه و دقت خاص مسواک
                              می‌خورد و از آن مراقبت‌ می‌شود، نه تنها نباید از
                              دهان خارج شود، بلکه سرمایه دندانی خوبی خواهد بود.
                              دندان‌های عقل نیمه نهفته و یا با رویش‌های نابه‌جا
                              و افقی، کاندیداهای مناسبی برای نگهداری نیستند و
                              باید از دهان خارج شوند. یکی از عوارضی که به خصوص
                              در مورد دندان‌های نیمه نهفته شایع است،مواد غذایی و همچنین
                              باکتری‌های دهانی در لثه ناحیه رویش دندان عقل،
                              ایجاد عفونت می‌کنند و التهاب و درد شدیدی را باعث
                              می‌شوند. دندان‌های عقلی که بنا به تشخیص
                              دندان‌پزشک،‌نیازی به کشیده شدن ندارند و می‌‌توانند
                              در دهان نگهداری شوند، باید به خوبی مسواک بخورند.
                              در اغلب مواقع مسواک‌های معمول به ناحیه انتهایی
                              نمی‌رسد و باید مسواک کوچک‌تری برای نظافت دندان‌های
                              عقل به‌طور خاص تهیه شود. برای این‌کار می‌توانید از
                              یک مسواک بچه استفاده کنید و یا موهای یک مسواک
                              معمولی را کوتاه کرده و یک مسواک مخصوص برای دندان
                              عقلتان بسازید.

 

 

[ پنجشنبه سیزدهم بهمن 1390 ] [ 8:43 ] [ دکتر محمد زمانی ]

 

 

 

براي چند روز اول پس از درمان ( ميانگين 10 روز ) دندان درمان شده امكان دارد دردهاي كم يا زيادي داشته باشد ؛ به طوريكه اين دردها در روزهاي اوليه ( 2 تا 3 روز اول ) بيشتر بوده و به صورت دردهاي خود به خود و ضرباندار و حساسيت دندان به لمس و فشار ، خود را نشان مي دهد و پس از اين مدت ، دردهاي خود به خود به تدريج كمتر شده و فقط به هنگام ضربه ( غذا خوردن يا برخورد دندان به دندان فك مقابل ) درد مي گيرد و در نهايت دردها كاملاً از بين مي رود . در مواردي به علت وجود التهاب شديد و يا عفونتهاي قبل از درمان ، اين دردها مي توانند حادتر و شديدتر بوده و گاه همراه تورم باشد كه جاي نگراني نداشته ، واكنش طبيعي بدن به تحريك و درمان انجام شده مي باشد كه با كمك داروها و گذشت زمان ، اين حالت حاد از بين مي رود . بنابراين لازم است داروهاي تجويز شده را مطابق دستورالعمل مصرف نمائيد .

دنداني كه نياز به درمان ريشه دارد ، اغلب شديداً خراب و ديواره هاي ضعيف و شكننده اي دارد ، بدين لحاظ لازم است در در طي دوران پانسمان بسيار احتياط نمائيد و از غذا خوردن معمول با دندان پانسمان شده اجتناب نمائيد . فقط مواد غذايي نرم . در صورت تخليه كامل پانسمان حتماً براي تجديد پانسمان مراجعه كنيد ؛ ولي در صورتي كه تنها قسمت سطحي پانسمان تخليه شده باشد و عمق آن دست نخورده باشد ، نيازي به مراجعه نداريد .

سوالي كه بسياري از بیماران مي پرسند اين است كه اگر دندانم معالجه ريشه شده است ، چرا هنوز درد دارم؟

در مرحله ابتدائي درمان ريشه به علت قطع نمودن و خارج كردن عروق و اعصاب از كانال ريشه ، يك زخم و التهابي در اطراف ريشه دندان در استخوان ايجاد مي گردد و مانند هر جاي ديگري از بدن كه اگر عضوي قطع و مجروح شود ، محل آن تا مدتي دردناك و ملتهب خواهد بود ، در مورد دردهاي بعد از درمان ريشه هم علت درد ، زخم و التهاب ناحيه قطع عصب در استخوان اطراف ريشه دندان ( و نه در كانال ريشه تميز شده و پرشده ) مي باشد . بنابراين وجود دردهاي احتمالي بعد از درمان موجب نگراني شما نشود . حالت درد بر اساس شدت التهاب ، عفونت قبلي كانالها ، تعداد كانالها و .... در افراد مختلف فرق مي كند .

 

- درمان ریشه دندانها در بیش از 90 % موارد با موفقیت همراه است و عدم موفقیت آن گاه با انجام عصب کشی مجدد و قطع ریشه قابل نگهدار ی است.

 

-دندان عصب کشی شده بعلت نداشتن عصب به پوسیدگی ، سرما و گرما حساس نبوده و در صور ت بهداشت ضعیف براحتی پوسیده می گردد و بعلت خارج کردن عصب و محتویات پالپ دندان مرده همانند یک دندان زنده و محکم نبوده و باید از خوردن غذاهای سفت .و شکننده اجتناب کرد . چنانچه پر کردگیهای تاج بسیار وسیع باشد جهت جلوگیری از شکستگی و عود پوسیدگی دندان زیرروکش میرود

 

[ پنجشنبه سیزدهم بهمن 1390 ] [ 8:28 ] [ دکتر محمد زمانی ]

 

            دندان ‌درد علل بسیاری می‌تواند داشته باشد لیکن معمولا علت آن صدمه
            پالپ دندان (عصب دندان) بدلیل پوسیدگی است. کسانی که دچار دندان درد
            شده‌اند می‌دانند که درد همیشه به یک صورت شروع نشده و شدتش در تمامی
            موارد یکسان نیست. بعبارت دیگر نوع درد به میزان پوسیدگی و شدت آسیب
            وارد به پالپ بستگی دارد.

            علائم دندان ‌درد
              درد نواحی اطراف گوش
              محدودیت در باز کردن دهان
              ایجاد صدا بهنگام باز و بسته کردن دهان
            انواع دندان ‌درد
            مهمترین دندان ‌دردهایی که به علت پوسیدگی بوجود می‌آیند بر سه نوعند.

            دردهای تند و زودگذر
            دندانی که دارای پوسیدگی عمیقی است ولی هنوز پالپ آن چندان آزرده نشده
            است "در اصطلاح پوسیدگی به عصب نرسیده است". جالبست بدانیم که اینگونه
            پوسیدگی‌ها در حالت عادی هیچگونه دردی بوجود نمی‌آورند، لیکن با مصرف
            مواد شیرین یا نوشیدنی‌های سرد و یا گرم ، دندان برای لحظه‌ای شدیدا
            درد می‌گیرد. (اصطلاحا دندان تیر می‌کشد). بعبارت دیگر درد فقط بهنگام
            تماس دندان با مواد ذکر شده بوجود می‌آید و با نبودن آنها از بین
            می‌رود.

            دندان ‌دردهای شبانه
            پیشرفت بیشتر پوسیدگی و رسیدن آن به پالپ دندان (در اصطلاح پوسیدگی به
            عصب رسیده است) باعث دردهایی می‌شود که گاه خودبخود ، گاه بدنبال مصرف
            مواد ترش و شیرین و گاه بر اثر گرما پدید می‌آیند. برخلاف نوع قبل درد
            با حذف عوامل ذکر شده فورا متوقف نشده بلکه تا مدتی باقی می‌ماند.
            همچنین شدت درد بسیار متغیر است بگونه‌ای که گاه خفیف ، گاه شدید و گاه
            حالت ضربانی دارد. درد ممکن است بطور مداوم ادامه پیدا کند یا آنکه
            مدتی ساکت شده، دوباره شروع می‌شود. در مواردی نیز شبها شدت زیادتری
            دارد بطوریکه بیمار تا صبح نمی‌خوابد. قابل توجه است که این گونه دندان
            دردها با سرما تسکین می‌یابد.

            دندان ‌دردهایی که در اثر عدم درمان در مراحل قبل بوجود می‌آید
            هر گاه در مراحل قبل درمان اساسی صورت نگیرد ممکن است درد برای مدتی
            ادامه یافته، آنگاه خودبخود متوقف گردد. بطوریکه دندان برای مدتی کاملا
            بدون درد باشد. اما این بهبودی به منزله پایان ماجرا نیست زیرا
            میکروبهایی که در مرحله قبل از طریق پوسیدگی وارد پالپ قسمت تاج
            شده‌اند. بتدریج پالپ موجود در ریشه را آلوده می‌کنند. این میکروبها یا
            سم آنها در نهایت به انتهای ریشه رسیده، از این طریق وارد استخوان فک
            شده، در آنجا شروع به تخریب و ایجاد عفونت می‌کنند. در این حال بعلت
            التهاب و عفونت بافتهای انتهای ریشه مجدا دندان‌درد به وجود می آید.
            این درد گاه خفیف و گاه بسیار شدید است. در مواردی نیز بیمار احساس می
            کند دندان دردناک بلندتر از سایر دندانهاست و معمولا کوچکترین ضربه به
            دندان باعث درد و به هوا پریدن وی می‌گردد. به این جهت بیمار سعی می
            نماید به هنگام غذا خوردن از سمتی که دندان دردناک وجود دارد استفاده
            ننماید. این حالت در اصطلاح عموم به چرکی شدن دندان موسوم است.

            اعلام خطر
            لازم به تذکر است چنانکه با رسیدن عفونت به بافتهای انتهای ریشه باز هم
            اقدامی در جهت درمان صورت نگیرد، عفونت موجود می‌تواند گسترش بیشتری
            یافته سبب بروز آبسه‌های فکی و در مواردی حتی بخطر افتادن جان بیمار
            شود.

            درمان دندان ‌درد
            بسیاری از بیماران هنگامیکه دچار دندان‌درد می‌شوند بخصوص مواردی که در
            شب بروز می‌نماید، آنچنان دچار ناراحتی و عصبانیت می‌گردند که با خود
            عهد می‌کنند در صبح روز بعد تمامی دندانهایشان را بکشند تا برای همیشه
            از مشکل دندان‌درد رهائی یابند. گروهی دیگر نیز تا رسیدن صبح با مصرف
            انواع و اقسام داروها و یا با گذاردن الکل ، قرص و... در پی تسکین درد
            بر می‌آیند. اما طولی نمی‌کشد که با طلوع خورشید و تمام شدن شب دندان
            درد نیز بتدریج فروکش نموده، بیمار احساس راحتی و آرامش می‌نماید. با
            از بین رفتن درد و طبیعی شدن اوضاع بسیاری از بیماران از خود می‌پرسند
            که برای رهائی از دندان ‌‌درد باید حتما دندان را کشیده یا راه دیگری
            نیز برای نجات چنین دندانی وجود دارد؟

            در پاسخ به این سوالات باید گفت بشرط آنکه پوسیدگی تمامی دندان را فاسد
            نکرده باشد و تاج و ریشه از سلامت نسبی برخوردار باشد، دندانپزشک
            می‌تواند بدون کشیدن دندان ، درد را موقت ساکت نماید. در مراحل بعدی
            برای آنکه دوباره درد شروع نگردد و همچنین دندان مذکور بتواند مانند
            گذشته وظایف طبیعی خود انجام دهد، دندانپزشک اعمال زیر را بترتیب اجرا
            می نماید: ابتدا عصب دندان را بطور کامل از داخل ریشه خارج کرده و سپس
            با استفاده از وسایل مخصوصی به تمیز کردن و آماده نمودن مجرای ریشه
            اقدام می‌نماید. در مرحله آخر نیز بکمک مواد مخصوصی مجرای ریشه را بطور
            کامل پر می‌کنند. انجام این مراحل در اصطلاح عموم به عصب‌کِشی یا
            عصب‌کُشی موسوم است.

            چند تذکر
              بسیاری از بیماران با آنکه نقاط سیاه و سفید پوسیدگی را بر روی
              دندان‌های خود می‌بینند اما اقدامی در جهت درمان نمی‌کنند. هنگامیکه
              به آنها گفته می‌شود که این دندان‌ها نیاز به پرکردن دارند، معمولا
              می‌گویند: "اما این دندان‌ها دردی ندارند" خوبست بدانیم که درد
              نداشتن دندان‌ها دلیل سالم بودن آنها نیست. فقط هنگامی می توانید از
              سالم بودن دندان‌هایتان مطمئن شوید که دندانپزشک پس از معاینه سلامت
              آنها را تایید نماید. به این دلیل لازم است هر شش ماه یکبار برای
              معاینه دندان‌هایتان به مراکز دندانپزشکی مراجعه نمایید.


              گذاردن آسپرین بر روی دندانی که درد دارد نه تنها باعث تسکین نمی‌شود
              بلکه در اغلب موارد سبب آسیب و سوختگی مخاط دهان نیز می‌گردد.
              اگرچه به اعتقاد دسته‌ای از بیماران اسپری‌های بی‌حس کننده قادرند
              بعضی از انواع دندان درد را برای مدتی کوتاه متوقف سازند. لیکن بدلیل
              خطرات غیر مستقیمی که برای بیمار فراهم می‌نمایند، باید از مصرف
              خودسرانه آنها پرهیز نمود.


              از آنجا که درمان دندانهایی که دچار درد شده اند کار نسبتا مشکل و پر
              هزینه‌ای است، لذا توصیه می‌شود همواره قبل از درد گرفتن دندانها جهت
              معاینه و بررسی آنها به دندانپزشک مراجعه نمایند

 

[ پنجشنبه سیزدهم بهمن 1390 ] [ 7:55 ] [ دکتر محمد زمانی ]

 


 آیا شما هم در فصل امتحانات دچار زخم‌های دردناکی در دهانتان می‌شوید یا از آن دسته افرادی هستید که در روزهای پر از استرس و اضطراب شغلی سر و کله این زخم‌ها در دهانتان پیدا می‌شود؟ شاید سوزش این زخم‌های سمج شما را به یاد دوران دشوار سربازی بیندازد. این زخم‌هایی که با گذاشتن یک تکه لواشک یا قره‌‌قروت بر آن‌ها دل شما را از شدت سوزش و درد ریش می‌کنند، چیزی نیستند جز همان آفت معروف.

 در دهانه آتشفشان
آفت، یک زخم دردناک است که معمولاً روی مخاط دهان پیدا می‌شود. اگر در لحظاتی که این مطلب را می‌خوانید، یکی از این آفت‌ها در دهانتان زق‌زق می‌کند، در آیینه نگاهی به آن بیندازید. می‌بینید که زخمی است گرد یا بیضی که بی‌شباهت به دهانه آتشفشان هم نیست! وسط آن سفید و حاشیه‌اش قرمز آتشین است. معمولاً یکی دو روز پیش از ظهور این آتشفشان در دهانتان، در آن ناحیه احساس سوزش می‌کنید، آفت‌ها عادت دارند به تنهایی در دهان شما ظاهر شوند، ولی گاهی یک خانواده از آفت‌ها به شما سر می‌زنند و چنین زخم آفتی با هم و همزمان در دهان پیدا می‌شوند. آفت‌ها با نواحی داخلی لب، داخل گونه‌ها و روی زبان رابطه خوبی دارند و بیشتر در این نواحی از دهان شما ظاهر می‌شوند.

 یک آفت و هزار و یک علت
عوامل بسیار متفاوتی پای این آفت‌های مزاحم را به دهان شما باز می‌کنند ولی جالب است بدانید مهم‌ترین علت آن، آسیب موضعی مخاط دهان است. اگر شما گونه خود را گاز بگیرید یا عادت داشته باشید گونه‌تان را بمکید و همچنین اگر ترمیم یکی از دندان‌هایتان شکسته و یا دارای دندان‌هایی با لبه‌های تیز باشید و این دندان‌ها گونه شما را تحریک کنند، سروکله آفت در دهانتان پیدا می‌شود. 75 درصد موارد علت آفت، همین آسیب و ضربه به مخاط دهان یا گاز گرفتن مخاط است.
شاید شما هم در کنار سایر خصوصیات خوب، آفت زدن را از خانواده‌تان به ارث برده‌اید. این یک واقعیت است؛ حدود 40 درصد افرادی که دچار آفت می‌شوند، سابقه فامیلی آفت را در خانواده‌شان دارند. بنابراین این‌جا هم رد پای وراثت به چشم می‌خورد، به شرط آن‌که با یک ذره‌بین به شجره‌نامه خانوادگی‌تان نگاه کنید.
استرس و اضطراب علت مهم دیگر آفت است. دانشجویان و دانش‌آموزان در فصل امتحان و کنکور، از حملات آفت در امان نمی‌مانند. نظامیان و سربازان که در شرایط سخت جنگی و نظامی به سر می‌برند و تحت فشار و استرس زیادی هستند نیز قربانیان دیگر این زخم‌های دردناکند.
آخرین باری که آدامس دارچینی جویدید را به یاد دارید؟ شاید خاطره آن زخم‌های دردناک، طعم خوب آدامس را از ذهنتان پاک کرده است. اگر شما با جویدن آدامس دارچینی دچار آفت می‌شوید، به احتمال قوی به دارچین حساسیت دارید. بعضی‌ها با خوردن شکلات، غذاهای ترش و اسیدی (سرکه و غذاهای دودی)، آجیل‌ها و چیپس‌های نمک‌زده به آفت دچار می‌شوند. قهوه، شکلات، خشکبار و مرکبات از خوراکی‌های آفت‌ساز هستند، البته برای کسانی‌که به آن‌ها حساسیت دارند.
فراموش نکنید انواع خاصی از ویروس‌ها نیز باعث آفت می‌شوند.
شاید بگویید آخرین باری که به مطب دندان‌پزشکی رفتم دچار آفت شدم. این را درست حدس زده‌اید، چون درمان‌های دندان‌پزشکی که باعث صدمه به مخاط دهان شما شوند (مانند تزریق نادرست، گیره‌هایی که دور دندان گذاشته می‌شوند و ...)، راه آفت را به دهان شما باز می‌کنند.

 آفت‌های غول‌پیکر
آفت‌ها معمولاً زخم‌های کوچکی هستند که اندازه آن‌ها از یک سانتی‌‌متر تجاوز نمی‌کند، ولی آفت‌های بزرگی هم وجود دارند که کمتر به سراغ ما می‌آیند. این آفت‌های بزرگ، قطری بیش از یک سانتی‌متر دارند و گاهی به 5 سانتی‌متر هم می‌رسند.
اگر شما به این نوع زخم‌ها مبتلا شده‌ باشید، حتماً دیده‌اید که بخش وسیعی از مخاط دهانتان دچار زخم‌های بزرگ، عمیق و دردناک و غذا خوردن برایتان بسیار دشوار می‌شود. برخورد غذا به این زخم‌ها، بسیار ناراحت‌کننده است به علاوه حتماً تجربه کرده‌اید که حتی صحبت کردن نیز به دلیل برخورد زبان با این زخم‌های وسیع، دردناک است.
این آفت‌های بزرگ چند ماهی مهمان شما خواهند بود و بعضی از آن‌ها پس از بهبودی، اثر خود را برای همیشه روی مخاط باقی می‌گذارند.

خلاصی از شریک مزاحم
بیشتر زخم‌های آفتی پس از 10 تا 14 روز بهبود می‌یابند. بنابراین اگر همین امروز سر و کله یکی از این زخم‌ها در دهان شما پیدا شده‌ است، می‌توانید مطمئن باشید که تا 2 هفته دیگر از شر آن خلاص می‌شوید.

 آفت؛ این زخم سمج
آفت یک بیماری عودکننده است. یعنی اگر شما دچار یک زخم آفتی شدید، ممکن است چند روز یا چند ماه بعد، دوباره آن را تجربه کنید. این را گفتیم تا بعداً از آفت پشت آفت زدن؛ گله نکنید!

 آفت‌های غلط‌انداز
آفت در بعضی موارد با ضایعات ناشی از بیماری‌های دیگر اشتباه می‌شود. یکی از این موارد زخم‌هایی هستند که منجر به بدخیمی می‌شوند. بنابراین اگر زخم و تورم  یا لکه‌های سفید- قرمزی دردهانتان ایجاد شده که ماندگاری آن‌ها بیش از 3 هفته طول کشیده است، حتماً برای این‌که خیالتان راحت شود به دندان‌پزشک مراجعه کنید. همچنین اگر شما از کسانی هستید که آفت‌ها دست از سر شما برنمی‌دارند، بهتر است برای بررسی از نظر بیماری‌های عمومی دیگر مانند نشانگان بهجت، به دندان‌پزشک مراجعه کنید.
بهتر است برای پیشگیری از آفت، نکات زیر را رعایت کنید:
رعایت بهداشت دهان
حداقل 2 بار مسواک‌زدن در شبانه‌روز
هر شب نخ دندان استفاده کنید
استرس ممنوع
تماس نزدیک با افراد دچار عفونت ممنوع
به رژیم غذایی‌تان دقت کنید؛ استفاده از خوراکی‌های آغازکننده حمله آفت ممنوع

درمان آفت
برای درمان آفت‌های بزرگ یا بسیار عودکننده، شما باید حتماً به پزشک مراجعه کنید و زیر نظر ایشان کورتون مصرف کنید.
برای درمان آفت کوچک هم نگران نباشید، درمان این آفت به صورت علامتی و موضعی است و لازم نیست داروهای متفاوتی را مصرف کنید.

داروها
1- استفاده از دهانشویه تتراسایکلین یا کلرهگزیدین
زمان: قبل از هر وعده غذایی و قبل از خواب
نحوه عمل: محیط دهان را ضدعفونی می‌کند.
2- ژل یا اسپری لیدوکایین (بی‌حس‌کننده موضعی)
زمان: قبل از غذا خوردن
نحوه عمل: محل زخم را به صورت موضعی بی‌حس‌ می‌کند و باعث می‌شود شما درد و سوزش را احساس نکنید
درمان‌های خانگی
1- عصاره (آلو ورا)
Aloe Vera یک داروی گیاهی خوب است که برای پوشاندن زخم آفتی، یک درمان مناسب به شمار می‌رود تا هنگام غذا خوردن، حرف زدن و برخورد غذا یا زبان به زخم، حال شما را نگیرد!
2- دهانتان را روزانه 3 بار یا بیشتر با محلول نمک (نصف قاشق چای‌خوری نمک در حدود یک لیوان آب ولرم) شستشو دهید؛ البته به شرطی که خیلی برایتان دردناک نباشد.
3- برای کم کردن درد، مایعات را با نی بنوشید.
مواد غذایی که کمتر باعث درد می‌شوند عبارتند از: شیر، ژلاتین مایع، مالت، بستنی
4- محدودیتی در رژیم غذایی‌تان ایجاد نکنید؛ مگر پرهیز از غذاهایی که آفت
را بدتر می‌کنند.

 

[ پنجشنبه سیزدهم بهمن 1390 ] [ 7:49 ] [ دکتر محمد زمانی ]

درمان خانگي ۵ مشكل دنداني...i!i!

معمولا دندان ها به وسیله مواد غذایی و نوشیدنی هایی که در آن مواد رنگی وجود دارد، رنگ می گیرند. نوشابه، چای، قهوه، زعفران، ادویه ها و… همه و همه می توانند دندان های شما را رنگی کنند. اگر هم سیگاری هستید، باید سیگار را یکی از دلایل اصلی تغییر رنگ دندان های تان بدانید. بهترین پیشنهاد دندانپزشکان برای پیشگیری از رنگ گرفتن دندان هایتان این است که به طور منظم و روزانه دندان هایتان را مسواک بزنید و نخ بکشید ، به ویژه پس از خوردن مواد غذایی رنگی و یا حتی سیگار کشیدن.

درمان خانگی ۵ مشکل دندانی

شیمی درمانی و رادیوتراپی نیز می توانند دندان های شما را بدرنگ کنند. داروهای ضد مالاریا، برخی از آنتی بیوتیک ها و داروهای ضد آکنه و آرتریت روماتویید می توانند ردپای رنگی روی دندان هایتان به جا بگذارند. در صورتی که احتمال می دهید داروهایی که مصرف می کنید رنگ دندان هایتان را عوض کرده اند از پزشک تان بخواهید داروهایی جایگزین این داروهای رنگ زا را به شما معرفی کنند.

اگر به داروخانه سری بزنید، می توانید انواع ژل ها، خمیردندان ها ، چسب ها و نوارهایی را پیدا کنید که می توان از آنها برای سفید کردن دندان ها استفاده کرد. با وجود این گاهی لازم است برای سفید کردن دندان هایتان حتما به مطب دندانپزشکی بروید.

توصیه می کنیم پیش از استفاده از این مواد سفید کننده ، به یک دندانپزشک مراجعه کنید تا یک معاینه کامل از دندان ها و لثه هایتان انجام دهد. پیش از استفاده از محصولات سفیدکننده لازم است تمام پوسیدگی دندان هایتان ترمیم شوند، ولی تصور نکنید سفیدکردن دندان ها کاملا بی خطر است. بسیاری از افراد پس از این عمل، دندان هایشان حساس می شود و با خوردن یا نوشیدن هر غذای سرد و گرم دندان هایشان تیر می کشد. گاهی این محصولات به لثه ها آسیب می رسانند، به ویژه مواد سفیدکننده ای که حاوی اسید هستند می توانند پا را از این فراتر گذاشته و مینا که لایه محافظ دندان است را از بین ببرند.

بنابراین پیش از آنکه هر یک از محصولات سفیدکننده خانگی دندان ها را خریداری کرده و در منزل استفاده کنید، حتما با دندانپزشک تان مشورت کنید.

سیم های ارتودنسی، دهان تان را زخم کرده است؟

سیم های ارتودنسی به خودی خود ایجاد درد و ناراحتی می کنند، زیرا این سیم ها باید به مرور زمان به دندان هایتان فشار آورند و آنها را حرکت دهند و وارد آمدن همین فشار، ایجاد درد خفیفی می کند. تماس سیم ها با لب، گونه و زبان تان می تواند آنها را زخمی کند.

اگر دهان تان زخم شده است و غذا خوردن برایتان دشوار است، از یک آب نمک ولرم و رقیق (نصف قاشق چای خوری نمک در یک لیوان آب ولرم) استفاده کنید و دهان تان را با آن شستشو دهید. غذاهای نرم مانند سوپ یا آش میل کنید. در صورتی که زخم دهان تان بسیار وسیع است و دایما سیم ارتودنسی با آن تماس پیدا می کند، سعی کنید بخش آزاردهنده سیم را با یک قطعه موم ارتودنسی بپوشانید. شما می توانید از یک محلول بی حسی موضعی (اسپری لیدوکایین) روی زخم استفاده کنید تا به صورت موقتی بی حس شده و درد و ناراحتی آن را حس نکنید. گاز زدن سیب و جویدن آب نبات سفت می تواند سیم های اردتودنسی شما را شل و جدا کند. لذا سیب را قطعه قطعه کرده و نوش جان کنید.

با دندان مصنوعی تان مشکل دارید؟

حفظ بهداشت دندان مصنوعی باعث می شود پای بسیاری از میکروب ها و قارچ ها را از دهان تان کوتاه کنید، در حالی که اگر آن را مرتب تمیز نکنید، یک دنیا میکروب را هر روز در دهان تان باقی می گذارید. شما باید حداقل یک بار در طول روز دندان مصنوعی را با محلول شستشودهنده رنچر بشویید. برای تمیز کردن دندان مصنوعی یک مسواک نرم بخرید، چون انواع دیگر مسواک ها می توانند موجب سایش و خط انداختن دست دندان تان شوند. شما می توانید از خمیردندان های معمولی برای مسواک زدن دندان مصنوعی تان استفاده کنید، ولی پیش از آن لازم است آن را زیر آب روان نگه دارید. فقط دقت کنید دندان مصنوعی تان از دست تان در رو شویی نیفتد، زیرا به آسانی می شکند.

بهتر است هنگام خواب شب، دندان مصنوعی تان را از دهان خارج کنید تا التهاب مخاط دهان تان کاهش یابد و آن را درون آب نگه دارید تا خشک نشود و ترک برندارد.

از بوی بد دهان تان شکایت دارید؟

شاید از بوی بد دهان تان به ستوه آمده باشید. اولین قدم این است که پس از صرف هر غذا دندان هایتان را مسواک بزنید و از یک دهان شویه نعنایی استفاده کنید. دهان شویه را ۲۰ ثانیه در دهان تان بچرخانید و به بیرون تف کنید. هر شب قبل از مسواک زدن، دندان هایتان را نخ بکشید. در هنگام مسواک زدن حتما سطح زبان تان را مسواک بزنید. در طول روز مقدار کافی آب بخورید تا دهان تان خشک نشود. اگر دهان تان خشک شود، بقایای سلول های مرده پوست از دهان تان پاک نمی شود. برای افزایش بزاق تان می توانید آدامس بدون قند بجوید. غذاهای حاوی سیر و پیاز را کمتر مصرف کنید. این مواد حتی پس از هضم و جذب نیز می توانند باعث تراوش و تبخیر مواد بودار از ریه شما شوند و نفس تان را بدبو کنند. اگر این راهکارها مفید نبود، به پزشک یا دندانپزشک تان مراجعه کنید.

بوی بد دایمی دهان می تواند نشانه آبسه دندان ها ، بیماری های لثه ای ، عفونت های سینوسی و سینوزیت مزمن، برونشیت مزمن و یا حتی مشکلات گوارشی باشد.

دندان های کودک تان درد دارد؟

بین ۶ ماهگی تا ۲ سالگی دندان های شیری کوچولوی شما جوانه می زنند و در دهان اش پشت سر هم ردیف می شوند. بچه ها در این سنین دردی را در دهان شان حس می کنند که چون نمی توانند آن را بیان کنند، بی قراری کنند. برای اینکه درد و ناراحتی کوچولوی تان را کاهش دهید، یک شی خنک و نرم به او بدهید تا بجود، ولی دقت کنید این شیء به اندازه کافی بزرگ باشد تا کودک آن را نبلعد. شما می توانید برای خنک کردن آن را ۳۰ دقیقه در یخچال بگذارید.

دندان ها و لثه های کودک را با یک مسواک انگشتی ماساژ دهید و تمیز کنید. مصرف شربت استامینوفن با مشورت پزشک می تواند درد و ناراحتی فرزندتان را کاهش دهد. وقتی دندان ها جوانه می زنند آب دهان کودک جاری می شود، بنابراین هنگام خواب یک دستمال زیر سر او بیندازید تا آب دهانش باعث ایجاد جوش و خارش روی پوست صورت او نشود

 

[ سه شنبه یازدهم بهمن 1390 ] [ 22:7 ] [ دکتر محمد زمانی ]

مسواک زدن با تمیز کردن دندان فرق دارد

 هنوز که هنوز است، با این همه اطلاع ‌رسانی، باز هم با افرادی مواجه هستیم که با لثه ‌های ملتهب و پوسیدگی‌های وسیع دندانی به دندانپزشکان مراجعه می‌کنند. 


اغلب آن ها می‌گویند ما تنبل نیستیم و مرتب مسواک می‌ زنیم پس چرا اوضاع دندان و لثه ‌های مان این‌ طور است؟ بعضی افراد نیز طبق یک باور غلط قدیمی که در ذهن بعضی از ما هنوز وجود دارد، می‌گویند فلان روز مسواک نزدم، فردایش جرم روی دندانم را گرفت! ...


این باورهای غلط را اصلاح کنید:

* پلاک میکروبی با یک بار مسواک نزدن ایجاد نمی‌شود و یا به وجود آمدن جرم روی دندان‌ های شما به این راحتی نیست. اگر شما حتی روزی یک بار با دقت مسواک بزنید و با نخ دندان سطوح بین دندانی را تمیز کنید، سلامت دندان‌ های تان حفظ می‌شود. اما اگر قرار باشد با بی‌حوصلگی این کار را انجام دهید، بی ‌فایده است.



* مسواک زدن با تمیز کردن دندان متفاوت است. این دو را از هم جدا کنید. خیلی ‌ها مسواک می‌ زنند اما قادر نیستند پلاک ‌های میکروبی سطوح دندان را تمیز کنند و مواد قندی روی پلاک‌ هایی که در زیر شیار لثه هستند، می‌چسبند و موجب پوسیدگی می ‌شوند.

در واقع وقتی پلاک، در خط لثه روی ریشه دندان تشکیل شود، بیماری لثه نیز شروع می‌ شود. با انتقال پلاک به قسمت ‌های عمیق‌تر، شاهد بروز التهاب و قرمزی لثه خواهیم بود و اوضاع بد موجود، گاهی تا بافت ‌های نگه دارنده دندان و استخوان اطراف دندان را هم آسیب می ‌رساند و حتی دندان حالت لقی پیدا می‌کند.
نخ دندان

لذا از آنجا که شما نمی ‌توانید پلاک ‌های دندانی را با چشم غیر مسلح ببینید،(البته برخی رنگ ‌های آشکارساز به صورت قرص یا محلول در داروخانه ‌ها هست که پلاک را قابل رویت می‌کند) با مراجعات دوره‌ ای برای کنترل سلامت دندان ‌ها و تمرین شیوه صحیح استفاده از نخ دندان و مسواک باید از بروز مشکلات جدی پیشگیری کنید.

این موضوع خصوصا زمانی بیشتر حائز اهمیت می شود که در ژنتیک و ارث خانواده ی شما، جنس دندان ‌ها طوری باشد که نیازمند توجه بیشتری باشد، در این صورت حتما روی تغذیه خود و مصرف مواد قندی دقت بیشتری کنید
منبع : دكتر عباس منزوی

رییس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران


خدایا مرا آن ده که مرا آن به

 

[ دوشنبه دهم بهمن 1390 ] [ 12:25 ] [ دکتر محمد زمانی ]

آیا می دانید چرا توصیه می شود قبل از صبحانه مسواک بزنید؟

   
مسواک زدن دندان ها قبل از هر وعده صبحانه,از پوسیدگی دندان ها جلوگیری می کند.اغلب مردم که به حفظ سلامتی دندان‌های خود اهمیت می‌دهند، روزی سه بار(پس از هر وعده غذایی) مسواک می‌زنند
مسواک زدن بلافاصله پس از صرف صبحانه سلامت دندان‌ها را تهدید می‌کند.
بیش از یک سوم افراد (۸۱ درصد) نمی دانند که مسواک زدن دندان ها بعد از خوردن غذاها و نوشیدنی های اسیدی باعث تخریب دندان ها می شود.
غذاها و نوشیدنی های اسیدی مثل پرتقال،گریپ فروت و سایر مرکبات،آب میوه هاست که اغلب در وعده صبحانه (البته در برنامه های غذایی اروپایی ها) مصرف می شود و باعث نرم شدن مینای دندان می شود.مسواک زدن دندان ها بلافاصله بعد از مصرف غذاهای اسیدی باعث سایش مینای دندان و در نتیجه پوسیدگی آن می شود که درد و حساسیت شدید دندانی و همچنین مشکلات زیبایی ایجاد می کند.
بزاق دهان خاصیت اسیدی این غذاها را خنثی می کند و محیط دهان را در حالت تعادل نگه می دارد ولی تحقیقات نشان می دهد یک ساعت طول می کشد تا بزاق اثر خود را نشان دهد. مصرف مداوم غذاهای اسیدی در طی روز باعث کاهش و فرسایش سطح دندان ها می شود.
منبع: سایت دندان پزشکان

 

[ دوشنبه دهم بهمن 1390 ] [ 12:21 ] [ دکتر محمد زمانی ]


سلامت قلب با رعایت بهداشت دهان و دندان

   
نتایج یک مطالعه جدید نشان می‌دهد بیماریهای دندان و لثه می‌تواند باعث افزایش سطح چربی‌های تری گلیسیرید در خون شده و به سلامت قلب آسیب وارد کند.



دکتر ماهش ورما رئیس انستیتو علوم دندانپزشکی مائولانا آزاد هند در این باره گفت: عفونت های لثه می‌تواند روی رگ های خونی در دندان ها تاثیر گذاشته و به این ترتیب باکتری‌های مضر و خطرناک به همراه جریان خون به قلب منتقل می‌شوند.


متخصصان می‌گویند: بهداشت دهان و دندان اغلب به دلایل مختلف نادیده گرفته می‌شود.
به رغم آگاهی از اینکه بهداشت دندان ها یک ضرورت است، باور عمومی و غلط مردم این است که پیشگیری و تمیز کردن دندانها و لثه به دندان ها آسیب رسانده و باعث ضعیف شدن لثه‌ها می‌شود که نتیجه آن جا به جا شدن دندان است.
دندانپزشکان تاکید می‌کنند: اگر به طور منظم هر شش ماه یکبار چکاپ دندان ها برای پیشگیری انجام نشود این بی توجهی منجر به بیماری های مزمن لثه شده و لثه‌ها ضعیف می‌شوند که پیامد نهایی آن شل شدن دندان ها و از دست دادن تمام آنها است.
این در حالی است که نتایج مطالعات اخیر نشان داده است: عدم رعایت بهداشت دهان و دندان علاوه بر این که بر خود این اعضا تاثیر نامطلوب بر جای گذاشته و باعث بیماری آنها می‌شود بلکه درعین حال می‌تواند به قلب نیز آسیب وارد کند.
طبق پژوهش اخیر بین ابتلا به بیماریهای لثه و افزایش میزان تری گلیسیرید در خون رابطه وجود دارد و همچنین عفونت موجود در لثه‌ها می‌تواند از طریق جریان خون به قلب و عروق وارد شود.
به نقل از سلامت نیوز

 

[ دوشنبه دهم بهمن 1390 ] [ 12:15 ] [ دکتر محمد زمانی ]
          مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

مطالب دندانپزشکی بزبان ساده جهت استفاده عموم

دکتر محمد زمانی دندانپزشک فارغ التحصیل دانشگاه شهید بهشتی تهران(ملی سابق)
سال 1370
امکانات وب
  • قالب وبلاگ